donderdag 18 juli 2013

Gedicht: What's in a name?

What's in a name?

De stem die zei: Ik schep
Licht, land en zee
En kruipend dier.
Gewoon omdat het kon
En Hij ze wilde zien,
Heeft ook mijn naam gesproken
En ik ben.

Niet omdat het moet,
Een kosmisch puzzelstuk
Een dienaar voor een taak,
Maar omdat Hij mij wilde
Kennen. En het was goed.
Hij noemt mijn naam nog steeds:
Zijn troetelkind.

Zijn innerlijk bewogen
Denkt hij aan mij. Omfloerst
Zijn stem die roept
En fluistert in het duister,
Waar ik ben heen gedwaald.
Verdoofd door eigen namen.
Niet mezelf.

Gevlucht of weggejaagd
Tot in de verre streken
Van distels en van zweet
Volgt mij de klank. Hij blijft
Mij vriendelijk verzoeken
Naar anderen niet te luisteren.
Alleen naar Hem.

En zelfs al komt het eind
Voor zon en maan. Wint entropie.
Hij zal mij niet vergeten.
Door koude nacht volg ik
Het laatste licht naar huis,
En word wie hij bedoelde.
Echt Johan.

6 opmerkingen:

  1. Ik geef niet graag commentaar op gedichten omdat die zo heel persoonlijk en gevoelig zijn, maar ik heb hier toch een vraag bij.
    Johan is toch de menselijke naam die je ouders je gaven ... je krijgt/hebt toch nog een nieuwe naam, van God?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, maar die weet ik niet, toch? En in elk geval word ik echt mezelf. Dat is wat ik wilde uitdrukken.

      Verwijderen
    2. Ik snap het :-)
      En Johan(nes) is ook een mooie naam.

      Verwijderen
    3. Helemaal mee eens! God is genadig - dat is niet slecht om aan herinnerd te worden.

      Verwijderen
  2. heb wat van je gedichten gelezen ..en ze doen mij heel goed....als ik meer tijd heb zal ik er meer aandacht aan besteden ..ik dank u voor het delen ...grietje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Leuk om te horen. Ik hoop altijd dat wat ik schrijf voor anderen herkenbaar is en helpt op hun reis!

      Johan

      Verwijderen