zondag 26 juni 2016

Boeken en prijzen

Het is alweer een tijdje geleden dat ik jullie van nieuws heb voorzien. Maar wat er gisteren is gebeurd moet ik toch even met jullie delen. Afgelopen nacht was namelijk de 'Nacht van de theologie' en onderdeel van het programma was de uitreiking van de prijs voor het beste theologische boek. En wat blijkt? 'Woestijnvaders', het boek waar ik vorig jaar aan heb meegewerkt, is tot beste theologische boek gekozen! Daar ben ik natuurlijk erg trots op! Ik hoop ook dat nog veel meer mensen het boek nu gaan lezen. Het is echt de moeite waard.
Ikzelf was niet bij de prijsuitreiking aanwezig, maar dat mag de pret niet deren. Het waren best moeilijke maanden voor me. Dat mogen jullie wel weten. Ik heb niet vaak in een dergelijke emotionele roller coaster gezeten. Mijn schrijven heeft in de tussentijd dan ook op een laag pitje gestaan. Ik was al lang blij dat ik elke dag doorkwam. Maar ondertussen gaat het weer een stuk beter. Mijn energie begint weer terug te keren, en ook mijn creativiteit. Ik was even bang dat ik die voor altijd kwijt was, want twee maanden niet schrijven dat is niet niks. Maar zo dramatisch was het allemaal niet. Ik ging met mijn laptop naar de Coffee Company, dwong mezelf om over mijn onzekerheid heen te stappen, en het lukte me om het verhaal af te maken waar ik eind maart halverwege mee gestopt was. Daarna heb ik nog meer verhalen geschreven, onder andere twee verhalen voor een SF-verhalenwedstrijd over 'De mens van 2050'. De eis was dat het verhalen moesten zijn tussen de 600 en 1200 woorden lang. Ze werden allebei 1199 woorden. Maar volgens mij zijn ze wel geslaagd. Ik heb daarnaast mijn verhaal 'Gebeurtenishorizon' opgestuurd naar het tijdschrift 'Fantastische Vertellingen'. De redactie was enthousiast en het verhaal zal verschijnen in het septembernummer. Ik hou jullie op de hoogte!

Begin april was de uitreiking van de Paul Harland Award op het gala van het fantastische boek. Ik had mijn pak uit de kast getrokken en was erbij, maar helaas eindigden allebei de verhalen die ik had ingezonden niet echt hoog. Misschien omdat het 'hard SF'-verhalen waren? Of omdat ze wat aan de korte kant waren? Ik weet het niet. Volgend jaar doe ik gewoon opnieuw mee, en misschien eindig ik dan wat hoger. Ik heb ook meegedaan aan de 'Fantastels' verhalenwedstrijd, een andere grote wedstrijd voor SF- en fantasyverhalen. Mijn verhaal 'De droom' eindigde daar op de 3e plaats! Dat was na de (om eerlijk te zijn behoorlijke) tegenvaller van de Paul Harland Award weer een opsteker. Ik was erg blij met de jurycommentaren. Een ervan vond mijn schrijfstijl zelfs op die van Arthur C. Clarke lijken. Dat maakt me natuurlijk wel trots!
De uitslag van de Trek Sagae-wedstrijd is nog niet bekend (ik wacht met spanning af) en ik ben benieuwd of een van de twee verhalen die ik heb opgestuurd voor de jaarbundel Ganymedes 16 door het selectieproces komt. Ik was heel trots op de publicatie van mijn verhaal 'Laatste klus' in Ganymedes 15. Het zou een eer zijn om ook in Ganymedes 16 te kunnen verschijnen!
Wat ik wel zeker weet ondertussen is dat het eerste deel van mijn fantasyduologie 'De Krakenvorst' dit jaar nog gaat uitkomen. Mijn uitgever is heel enthousiast over het manuscript. Hij gaat er nu nog een keer doorheen en dan krijg ik het om te redigeren en wat dingen te herschrijven. Ik denk dat het daardoor een nog krachtiger boek gaat worden, daar ga ik in elk geval mijn best voor doen. Op Elfia in April zag ik werk van de artiest die door mijn uitgever gevraagd gaat worden de coverafbeelding te maken. Dat gaat er mooi uitzien! Het tweede boek van de duologie gaat uitkomen in 2017.

Wat mogelijk ook in 2017 gaat uitkomen is mijn volgende non-fictie boek. Ik ben nu hard bezig om mijn blogberichten van een paar jaar geleden over het contrast tussen een sacramenteel wereldbeeld en een transactioneel wereldbeeld bij elkaar te voegen en in te gaan korten om er een boek van te maken. De voorlopige titel wordt: 'Het stiekeme koninkrijk'. Het werk eraan gaat wat langzaam omdat ik mijn energie moet verdelen tussen de verschillende schrijfprojecten, maar over de boodschap ben ik enthousiast, en ik hoop dat ook op de lezers te kunnen overbrengen. Wel zal het voorlopig het laatste non-fictie werk van mijn hand zijn, denk ik. Ik heb namelijk erg mooie ideeën voor een SF-roman! En ik wil ook mijn gedichten niet verwaarlozen en daar een bundel van samenstellen. Misschien kan ik jullie daar later dit jaar meer over vertellen.

Ten slotte kreeg mijn boek 'De loser die wint' vorige week weer een prachtige recensie op de blog 'Boeken bloggenderwijs'. 'De kerk als instituut legt je zo veel dingen op, zo beschrijft de auteur. Hiervan word je niet een beter mens. Hoe verhouden al die activiteiten zich met het staan in de christelijke vrijheid? Je moet zoveel van de kerk. Maar moet dit ook van God? Het zijn vragen die gesteld durven te worden. Vragen waar de lezer ook over na gaat denken. Waar je met anderen over spreekt'. Opnieuw iets om trots op te zijn. En dit blogbericht teruglezend moet ik de recensent gelijk geven dat hij mij een 'duizendpoot' noemt. In elk geval hoef ik me niet te vervelen.

woensdag 13 april 2016

Recensies 'De loser die wint ...'

Ik kreeg van mijn uitgever twee recensies toegestuurd van 'De loser die wint ...' De eerste is van Biblion - voor de Nederlandse bibliotheken.

De loser die wint ...
Een verhaal dat boven het individuele bestaan uitgaat kan zin geven aan het leven van de mens. Voor Klein Haneveld, schrijver van de romans 'Neptunus' {2001, 'Het wrak' (2002), 'De derde macht' (2013) en het theologisch werk 'Indrukwekkende vrijheid' (2010) - is dit het verhaal van Jezus Christus. Een verhaal waarin het diep menselijk verlangen naar waarheid, schoonheid en intimiteit volledig wordt vervuld en Gods liefde zich juist buigt over het zwakke en verlorene. Dit Verhaal van de Werkelijkheid is geen starre waarheid of ingewikkelde moraal, 'maar een wereld van magie en mysterie, van diepe duisternis en flakkerend sterrenlicht', waar wonderen plaatsvinden en de strijd uiteindelijk wordt gewonnen door de goeden die nog lang en gelukkig leven. Dit is het waargebeurde sprookje van het Evangelie, dat berust op historische gebeurtenissen die zullen uitmonden in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Een origineel en overtuigend geschreven vertoog waarin vele citaten van klassiek christelijke auteurs als Chesterton en Lewis zijn vervlochten. Met voetnoten. Verfrissend van originaliteit en diepgang.


Verder heeft in Koers in Maart onderstaande recensie gestaan:

Zwakheid
'De loser die wint ...' is een titel die nieuwsgierig maakt. Want wie is de loser en wat valt er te winnen? De eerste vraag is eenvoudig te beantwoorden, want die loser dat zijn wij, jij en ik. Tenminste, als we net als Klein Haneveld, de druk om mee te komen in kerk en maatschappij als een hete adem in onze nek voelen hijgen. En dat niet alleen, ook constateren dat we met geen mogelijkheid kunnen voldoen aan de eis die gesteld wordt. Hoe kun je in zo'n wereld staande blijven? Daar komt de winst om de hoek kijken die is te behalen als we Gods verhaal centraal gaan stellen. De 'vleesgeworden zwakheid' die Jezus belichaamde vormt de krachtige kern hiervan. Jezus is onderdeel geworden van het verhaal van deze wereld. Het verhaal van het recht van de sterkste en de dood die ons wacht op het eind. Dit verhaal heeft hij ontmanteld en wij kunnen in alle ontspannenheid participeren in Zijn verhaal. Voor dit betoog heeft de schrijver ruim 200 pagina's nodig. Korter was waarschijnlijk krachtiger geweest. Of nóg krachtiger, want het koninkrijk van genade en liefde dat geschilderd wordt doet weldadig aan in een wereld waar slechts 'the fittest overleven. 


Heb jij het boek ook al gelezen? Laat dan een recensie achter op b.v. Bol.com of Goodreads, dat helpt andere mensen het boek te ontdekken.

donderdag 31 maart 2016

Gedicht: Tweesprong

Tweesprong

Het was een grote keuze,
dacht ik, links of rechts te gaan. 
Het ene pad leek makkelijk
maar liep dood; het andere
-smal, rotsachtig- was de weg
naar huis. Maar het scherpe grind
stak mijn voeten, de netels
brandden onbeschermde huid
en mijn reisgenoten lachten,
duwden me neer. Ik bleef het
proberen, tot ik bezweek
en wel opzij moest gaan. Ik stond
op stevige grond, ik zag
om mij dezelfde bergen,
voelde dezelfde wind en
de zon was nog even fel.
Ook dit pad is steil, klimmen
kost nog steeds veel moeite.
Maar ik word niet opgejaagd,
word niet beschimpt als ik val
of achterblijf. En voor mij
zie ik geen afgrond gapen,
maar slechts het vertrouwde licht 
dat aan de start me was beloofd.

vrijdag 19 februari 2016

Gedicht: Crocussen

Crocussen

Ze lijken wel gemaakt van plastic
-eidooiergeel en reclamepaars-
uitgestrooid over het koude gras
als afval, onbescheiden. Mijn oog 
wordt als door een magneet getrokken, 
schrikt terug. Ik kijk opnieuw, als bij
het zien van bloed, een ongeluk, 
gefascineerd, iets dat hier niet hoort
te bestaan. Bijna mismaakt wringt het
mijn kaders open. Ik slaak een zucht
De uitbarstingen van leven zijn
wat normaal is. Niet de winter.

maandag 15 februari 2016

Gedicht: Racen



Racen

Ik blijf staan hijgen, uitgeput,
mijn handen op mijn knieën.
Zij steekt, hart ratelt, mijn keel prikt,
maar hier is geen water. Je roept
me toe dat ik weer verder moet
op zere voeten, moet geven
wat ik nog aan kracht bezit,
die niet voor mezelf gebruiken
maar voor de finish gaan. Dichtbij
zou die nu zijn. Maar dat heb je
duizend keer gezegd. Een leugen
was het steeds, nooit kon ik rusten,
rondkijken waar ik mij bevond
tussen de bergen, zelf kiezen
voor een pad en dan maar kijken
waar dat voert. Wat is er voor mij
achter de eindstreep weggelegd?
Voor jou voldoening, je hebt mij
afdoende opgejaagd. Maar ik ben
opgebrand. Ja, anderen die
rennen met plezier, want dit is
waarvan zij houden. Mijn vreugde
ligt hier niet. Dus ik laat ze mij
voorbijgaan. Dan maar geen beker.
Ik les mijn dorst liever direct
knielend bij de bergbeek koel.

maandag 8 februari 2016

Gedicht: Storm

Storm

Ik stap uit de trein en aarzel
een moment. De wind wil niet 
gaan liggen. De plaagstootjes
zijn ruw geworden, hij rukt
aan mijn hoed, mijn jas, mijn haren,
sleept me mee en duwt me zodat
ik wankel. Koude regen prikt
mijn wangen. Protest is zinloos.
Zelfs 's nachts liet hij me niet alleen
maar loeide om de flat en hield
me wakker. Gaat het zo dagen,
weken, totdat mijn weerstand breekt?
Zover laat ik het niet komen!
Nee, ik recht mijn rug, rol met mijn
schouders en loop: de ene voet,
de ander volgt en zo steeds door.
Mijn doel voor ogen, net zo lang
tot ik mijn huis bereik, de deur
zich opent, ik jou weer voor me zie.

dinsdag 2 februari 2016

Signeren en vooruitkijken

Het is alweer anderhalve maand geleden dat mijn boek uitkwam. Ik weet dat ik mijn trouwe lezers hier er al vaak genoeg mee om de oren heb geslagen, maar ik kan het niet helpen: ik ben nog steeds enthousiast dat 'De loser die wint ...' uiteindelijk toch nog is verschenen. En ik doe mijn best via de kanalen die ik heb mijn boek onder de aandacht te brengen, dus ook via mijn blog. Het hoogtepunt van de afgelopen weken was de signeersessie van zaterdag jongstleden in de Bijbel In in Delft. De winkel had heel enthousiast gereageerd op mijn vraag of ik bij hun een keer kon zitten met mijn boek, en op de middag zelf hadden ze een tafel voor me klaar gezet, en gezorgd voor lekkere hapjes (worteltjescake, en falafelballetjes) en drankjes (heerlijke druivensap, en koffie natuurlijk). Er kwamen vrienden van mij, familie, genoeg om het winkeltje te vullen, en er werd veel gelachen! Als ik eraan terugdenk krijg ik nog steeds een brede grijns op mijn gezicht.
De eerste recensies van mijn boek waren heel goed. Ik heb ze al in een eerder bericht op mijn blog opgesomd. Ondertussen heeft ook Jos Strengholt, anglicaans priester in Egypte, een stuk geschreven over mijn boek op facebook. Hij vond het mooi dat het een persoonlijk boek was en niet theoretisch, en dat het inging tegen het idee van een welvaartsevangelie en een overwinningsboodschap. God komt tot ons in zwakheid, en als wij zwak zijn is dat niet minder dan juist de toestand die voor God nodig is om in ons en door ons te kunnen werken. Jos dacht op een aantal punten wel anders dan ik (bijvoorbeeld over de kerk, of het uiteindelijke lot van mensen), maar volgens mij zijn dat mooie dingen om eens te bespreken met een glas wijn! Ik denk namelijk dat meer ons samenbindt dan dat ons onderscheidt. Kortom, ik ben heel blij met de reacties. Hebben jullie het boek ook gelezen, laat dan een reactie achter op Goodreads of op bol.com. Ik ben namelijk heel benieuwd wat jullie ervan vonden!
Ik heb voor dit boek intensief samengewerkt met Reinier Sonneveld als redacteur. We hebben in het verleden al eerder samengewerkt bij verschillende projecten (onder andere Hete Hangijzers en Het boek van de natuur). Hij is een diep doordenkend maar ook geduldig redacteur, die met uitdaagt om te streven naar excellentie. Gisteravond kwamen we in Utrecht bij elkaar om samen een biertje te dringen, maar nog belangrijker, om over mijn volgende project met elkaar te praten. Het gaat om het boek waar ik het al eerder over heb gehad, maar dat er nu toch echt gaat komen. Het boek over de sacramentele (of participatoire) manier van kijken naar de werkelijkheid: zien hoe de onzichtbare God zichtbaar wordt in onze wereld en die daardoor betekenis geeft, versus een transactionele manier van kijken naar onze werkelijkheid die onze levens ziet in termen van 'voor wat hoort wat' en de natuur als iets dat we voor onze doelen kunnen gebruiken. Reinier had een paar goede ideeën en richtingen voor mij om te exploreren, en daagde me uit om me doelen te schrijven voor verbetering van mijn werk. Ik ga het natuurlijk proberen, maar ik ben bang dat ik mijn wat meer meanderende, met uitweidingen gelardeerde stijl niet helemaal zal kwijtraken. Maar goed, dat is ook hoe ik denk. Concreet heb ik de eerste week van maart vrij genomen van kantoor, en ga ik die tijd gebruiken om aan dit project te beginnen. Daarna hoop ik gestaag door te schrijven, zodat ik eind juni of begin juli met de eerste versie van het manuscript klaar ben.
Het zou echter wat langer kunnen duren, als mijn andere boek dat dit jaar op stapel staat, er tussendoor komt. 'De Krakenvorst' ligt immers ook bij uitgeverij Macc. De uitgever is echter nu nog druk met het voltooien van een paar andere projecten voor hij zich geheel op het mijne kan richten, dus het duurt nog heel even voor het eerste boek van mijn duologie het licht gaat zien. Zodra de redacteur naar mijn manuscript heeft gekeken, zal ik er nog het een en ander aan moeten herschrijven, en dat kan dus mogelijk botsen met mijn andere boek. Een kleine prijs om te betalen voor de gelegenheid met zulke gave projecten bezig te zijn!
Tot ik aan mijn grotere boek begin ben ik nog bezig met het schrijven van korte verhalen. Ik werk nu aan mijn vierde verhaal van dit jaar. En ik zoek ook nog steeds naar plekken om ze te publiceren of wedstrijden om ze naar in te zenden. Zo ontdekte ik laatst dat er een wedstrijd is van uitgeverij Luitingh Sijthoff, waarvan de uitreiking is op Elfia, waar ik vandaag een verhaal voor wil opsturen. Altijd spannend, maar ook heel leuk. Ik heb nog niks gehoord of de Fantasy Strijd Brugge ook dit jaar georganiseerd gaat worden, of dat het twee jaar geleden de laatste keer was. Ik heb al wel een verhaal klaarliggen. Verder heb ik abonnementen genomen op twee tijdschriften, SF Terra en Fantastische Vertellingen en ik hoop ook daarvoor dit jaar verhalen op te sturen. Ondertussen probeer ik mezelf bij elk verhaal dat ik schrijf uit te dagen, en thema's aan te snijden die ik nog niet eerder had aangesneden of omgevingen te beschrijven waarvan ik niet dacht dat ik dat kon. Ik begin zelfs langzaam na te denken over een volgend langer fictieproject. Ik heb een tijd gestoeid met het idee van een vervolg op 'De Krakenvorst', maar ik weet nu dat ik een fantasyboek kan schrijven. Ik denk echter dat het een mooie uitdaging gaat zijn een zogenoemde 'hard SF'-roman te gaan schrijven. Ik weet nog niet wat het verhaal gaat zijn, maar mijn onbewuste is natuurlijk al hard aan het werk om een sappig idee aan te dragen. Ik hoop alleen dat het niet te hard aan het werk is, want dit jaar en zelfs volgend jaar zal ik geen tijd hebben voor het schrijven van het verhaal. Het eerste zaadje van het idee is echter al wel geplant, en ik denk dat het op zijn eigen tijd wel tot bloei gaat komen.
Goed nieuws is dat er van de 'Woestijnvaders', het boek waaraan ik heb meegewerkt als redacteur, een tweede druk is verschenen! Op mijn blog verschijnen nog steeds gedichten van mijn hand en ik hoop ook weer meer filmbesprekingen te schrijven dit jaar. Van beide hoop ik uiteindelijk ook een keer een bundel of boek te kunnen maken.  In de tussentijd zal ik blijven genieten van het feit dat 'De loser die wint ...' in de winkels ligt of zich zelfs al in de handen van de lezers bevindt. Het is niet altijd makkelijk om schrijver te zijn, maar ik zou het niet anders willen!