woensdag 21 oktober 2015

Gedicht: Verdediging

Verdediging

Ik heb eens goed gekeken
maar ik sta hier helemaal
niet wankel. Ik kijk neer op
de toegangsweg en weet dat
ik dikke muren heb en
pijlen, pek, water genoeg
om je te weerstaan zo lang
dat je ooit op moet geven.
Dat ik niet sterk genoeg was
bleek lasterpraat. Je spionnen
heb ik betrapt, verbannen
uit mijn rijk. Ze kunnen niet
meer liegen, sabotage 
plegen of gif verspreiden.
Ik ben gemotiveerd om
vol te houden. Ik zie aan
de horizon banieren
waaien. Ik word snel ontzet.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen