Verhalen in 'Vreemde Draken', 'Onwereldse sprookjes' en meer, recensies van ondermeer 'Ontsnappingspoging' en 'De handjeklapmachine' en nieuw manuscript voltooid

De herfst en de winter zijn voor mij als schrijver vaak in verhouding rustiger dan de lente en de zomer. Dus liet ik nu drie maanden voorbijgaan voor ik een nieuwe blogpost maakte. Zo heb ik in elk geval genoeg interessants te melden. Bijvoorbeeld het feit dat op 20 december de presentatie plaatsvond van ‘Vreemde draken’, de nieuwe bundel van Uitgeverij Macc. Zoals de titel al suggereert gaat deze bundel over draken, maar dan net een beetje anders … De bundel bevat verhalen van o.a. Tais Teng, Guido Eekhaut, Finn Audenaert en anderen. Van mij staan er maar liefst drie verhalen in - 'Aan de draak geofferd' over een bezoeker aan een andere planeet die een gruwelijk lot te wachten staat, 'Een kwestie van oriëntatie' (een Anthonie Wander mysterie) en 'De laatste draak' over de jacht op de laatste draak in de wereld. Het boek is te bestellen op de website van de uitgever.

Ook ‘Onwereldse sprookjes’ kwam uit. In deze flinke bundel, samengesteld door Finn Audenaert, vind je sprookjesverhalen van tal van Nederlandse en Vlaamse auteurs. Ook mijn clifi-sprookje ‘De ademnood van de koning’ is erin opgenomen. De bundel is te bestellen via Amazon!

Ik ontving ook Grim 4 en mijn verhaal ‘Singulariteit’ was het openingsverhaal van deze editie van het horrortijdschrift! Daar was ik erg trots op. Het tijdschrift is te bestellen via Amazon.

Verder verscheen op Out Of This World mijn horrorgedicht 'Voor het slapen gaan' …

Ook kwartaalbadFantastische Vertellingen kwam met een nieuw nummer. In nummer 76 vind je van mijn handvier recensies van recente Nederlandstalige fantastische literatuur. Je kunt een los exemplaar bestellen of een abonnement nemen, dan mis je er geen! Mijn recensie van het nummer staat alweer online. Wel even op het tabblad 'reviews' klikken!

Tenslotte schreef ik voor de Science Fiction & Fantasy Boekenclub een column over ‘Science fantasy’. Het combineren van SF en fantasy heeft oude wortels in het genre en kan tot bijzondere resultaten leiden. Maar hoe zorg je dat de verschillende elementen niet onderling botsen?

Er was nog een andere publicatie die ik hier wil vermelden, maar deze is niet door mij geschreven, maar door Mark van Dijk. Het gaat om 'De hel van portier', deel 1 van de nieuwe vijfdelige horrorserie 'De portalen van Indigo. Samen met Jasper Polane schreef ik het derde deel van de serie 'De werelden van Marijn', dat zal verschijnen omstreeks april. Wil je bijblijven, dan is 'De hel van portier' nu te bestellen in de Quasis webshop!

Het was verder erg leuk om in November te gast te zijn op de podcast 'Fanservice' in een aflevering gewijd aan HSFCon. Met de gastheer sprak ik over de lezing die ik daar had gegeven over Solarpunk en hoe dit subgenre kan leiden tot nieuwe ideeën om onze samenwerking vorm te geven. Veel luisterplezier!

Gelukkig wisten lezers ook in de herfstige maanden mijn boeken te vinden. Zo kwam de eerste recensie van mijn nieuwe SF-bundel 'Ontsnappingspoging' van John van Hal. Hij noemt het mede door de mooie kaft een interessante bundel om te lezen en schrijft: 'Door de verhalen heen hangt een aardige dystopische sfeer. Kunnen mensen ontsnappen van vastgeroeste patronen? Worden ze tegengehouden door zichzelf?' 

Ook Ferry Visser recenseerde mijn nieuwe bundel. Hij noemde die een 'must read'. Volgens hem is 'Ontsnappingspoging' 'een verzameling van fantasierijke, spannende en meeslepende verhalen, die de lezer bijblijven. Ze laten de ontwikkeling zien van een grootmeester in het vertellen van verhalen en illustreren de maatschappelijke problematiek van deze roerige tijden op briljante wijze.' Het verhaal 'Ondergronds' is een van zijn favorieten: 'Het is een eerbetoon aan de menselijke creativiteit en ik heb zitten gniffelen tijdens het lezen, hoewel het verhaal een waarschuwing is.'

Er verscheen ook een nieuwe recensie van 'De handjeklapmachine' - de recensent is liefhebber van weird fiction en kosmische horror en vindt dit boek mijn topstuk : 'Deze verhalenserie sluit sterk aan bij de klassieke occult detectives ... Toch zit er genoeg Klein Haneveld in en originaliteit waardoor het niet gewoon een kopie is van de oude occult detectives.' De verhalen die hij vindt uitblinken, zijn ‘In spin’, ‘Dunne plaatsen’, ‘De handjeklapmachine’ en ‘Sensory deprivation’. 

Een andere lezer gaf deze mozaiekroman vijf sterren. 'Wat een vermakelijk boek! De twaalf korte verhalen vormen samen één lang verhaal met hetzelfde hoofdpersonage, de in wetenschapskringen nauwelijks erkende Anthonie Wander, die vermoedt dat eeuwenoude kinderversjes en volksverhalen verloren gegane kennis bevatten.'

Mijn oudere werk werd niet vergeten. Ik vond bijvoorbeeld een bespreking van mijn YA SF-roman 'Het denkende woud': 'In de ogenschijnlijk simpele opzet zitten allerlei haken en ogen die ervoor zorgen dat je gaat nadenken over autonomie, de grenzen van keuzevrijheid en wat vooruitgang voor jou betekent.' Deze lezer vindt ook de hoofdpersoon geweldig: 'Als ik tiener was geweest had ik dit waarschijnlijk tot favoriet bestempeld.' 

Daarnaast verscheen er een mooie recensie van mijn bundel 'Ruisreizigers'. De recensent had enkele kritiekpunten, maar schrijft wel: 'Het komt de kwaliteit ten goede dat straight-up horror wordt afgewisseld met verhalen die de diepe, donkere wateren niet in je gezicht gooien. Verhalen waarbij je je als lezer veilig voelt, totdat je onverbiddelijk geconfronteerd wordt met dat ene element dat niet klopt, en je eigen fantasie de grootste horror voortbrengt.' Daar was het me om te doen!

Ook horrorrecensent Petra Swaelmans bespreekt mijn bundel en vindt daarin 'een zeldzaam consequente sfeer van kosmisch ongemak, waarin wetenschap en ontreddering hand in hand gaan' (al ziet ze ook enige herhaling). Ze somt haar favorieten op: “Waarnemingshorizon” en “Achter de poort” tonen Haneveld op zijn scherpst: verontrustende ideeën verpakt in geloofwaardige wetenschap. “Vruchtvlees” en “Ruisreizigers” zelf leveren een zeldzame symbiose van lichaam, geest en kosmos; intens en beklijvend. “De tuinen van R’lyeh” vormt een waardige hommage aan de pulpmythes die zijn werk voeden.'

Er was ook een recensie van de nieuwe EdgeZero door dezelfde recensente. Die vindt mijn verhaal 'De plant ziet je wel' een mustread en schrijft: 'Body horror in de voortuin: mimicry als aanval. De klimplant kopieert bladeren (zelfs plastic) en koloniseert intimiteit. Haneveld schrijft onopgesmukt; zinnen sluipen, geen effectenjacht. De buurt wordt onnatuurlijk stil, perfectie wordt alarmsignaal; de payoff is lijfelijk en hard. En passant zegt het veel over blind comfort. Klein minpunt: Hannes neigt naar karikatuur. Maar de slotbeelden kleven als hars. Keurig huis, keiharde horror.'

Dat er op schrijfgebied iets minder te doen was, stelde mij in staat om lekker veel te schrijven. Ik vermeldde in mijn vorige bericht dat ik de proloog had geschreven van een nieuw boek, namelijk 'Het pad onder de aarde'. Daar heb ik flink aan doorgeschreven. Het is een hommage aan mijn favoriete stripverhalen. In deze roman zit een vrouw in het ziekenhuis bij haar moeder, die op sterven ligt. Ze haalt herinneringen op aan een reis die ze dertig jaar eerder maakten naar een ondergrondse wereld. Daar bleek haar moeder toen zij jong was ook bijzondere avonturen te hebben meegemaakt. Nadat ik het manuscript nog eens met de stofkam heb doorgenomen, telt het 72.154 woorden. Ik denk dat het een van de beste boeken is die ik tot nu toe heb geschreven, in elk geval het boek waarbij ik wat de personages betreft het meest de diepte in ben gegaan. Ik heb het opgestuurd naar de uitgever en hoop dat het in 2027 al kan verschijnen.

Om goed met het nieuwe jaar te beginnen besloot ik in het eerste weekend van januari verder te gaan met schrijven. Ik rondde twee verhalen af voor horrortijdschrift Grim, een van 949 woorden en een van 1905 woorden. Nu heb ik voor alle nummers van 2026 een verhaal! Of de samensteller ze geschikt vindt, is natuurlijk nog even afwachten. 

Verder heb ik hard gewerkt aan het redigeren van de verhalen die ik had ontvangen voor klimaatbundel 'Opstand tegen de ondergang'. De meeste auteurs hebben hun definitieve versie ondertussen teruggestuurd Ook heb ik de voorlopige volgorde van de verhalen bepaald. Als alles goed gaat, kan ik in januari de definitieve bundel naar de uitgever sturen zodat hij zomer 2026 kan verschijnen. Ik was weer onder de indruk van de kwaliteit van de verhalen en de grote diversiteit ervan. Het wordt, volgens mij, een bundel om naar uit te kijken!

Het was niet helemaal stil in de herfst. Er waren zelfs twee evenementen. Als eerste HSFCon in Maastricht - dat was lekker nerdy. Interessante lezingen, goede gesprekken en lekker eten. Ik haalde de eerste plek bij een quiz met SF-gerelateerde vragen. Op de tweede dag gaf ik een lezing over Solarpunk en nam ik deel aan een panel over de nieuwe serie van Quasis: ‘De hel van Portier’. 

Verder was ik op 8 november als schrijver te vinden in Tilburg op Fantastic Reads. Ik stond er met mijn boeken in de kraam van Macc en heb veel lezers met mijn boeken blij mogen maken. Verder heb ik met veel schrijvers kunnen spreken - ook veel die ik al lang niet had gezien.

De komende maanden blijft het nog even rustig, verwacht ik. Ik ben gevraagd als jurylid voor de Harland-verhalenwedstrijd en ben nu druk bezig met het lezen van vijftien verhalen. Ik zal ook bij de uitreiking op de middag van het fantastische boek (eind februari) aanwezig zijn. Verder is er begin maart de jaarlijkse SF/fantasy-dag van Godijn Publishing, met de prijsuitreiking van de wedstrijd met het thema 'Zandmannetjes'. Daar heb ik ook aan meegedaan en ik ben daarom ook bij die dag te vinden. Op zaterdag 28 maart is het tenslotte weer tijd voor de MACCnifficent fair. Ik denk dat het weer een echt boekenfeestje gaat worden. In elk geval komt die dag de door mij samengestelde bundel met detectiveverhalen in een SF/fantasy-wereld uit ('Vreemde zaken & Bijzondere speurders'), net als het nieuwe deel van Verhalen Vertellers (met twee verhalen van mij!). Tussendoor hoop ik te kunnen beginnen met twee nieuwe schrijfprojecten: een roman die ik samen met Theo Barkel ga schrijven en een die ik samen met Anthonie Holslag ga schrijven.

Weer genoeg om naar uit te kijken, lijkt me.

'Ontsnappingspoging' is verschenen, verhalen in EdgeZero en Grim, recensies voor 'De handjeklapmachine' en 'Het blinde volk' en nog veel meer

De afgelopen twee maanden zijn voor mijn gevoel voorbijgevlogen. Mogelijk was dat omdat ik uitkeek naar mijn nieuwe boek, 'Ontsnappingspoging'. Die verscheen afgelopen weekeinde! ‘Ontsnappingspoging’ bevat 25 dystopische SF-verhalen, lekker actueel. Wat als bedrijven het voor consumenten onmogelijk maken reclameboodschappen te ontwijken? Wat als algoritmes de productie van kunst en cultuur van ons overnemen? Wat als mensen door ‘fake news’ waarheid niet langer van namaak kunnen onderscheiden? Welke ruimte is er in zo’n wereld nog voor individualiteit? Valt het ecosysteem te redden van de hebzucht van miljardairs? Zijn ergens in de duisternis nog lichtpuntjes te onderscheiden? In deze bundel vind je onder andere het verhaal waarmee ik in 2022 de EdgeZero-award won. De cover is gemaakt door Cornell Göksu. Wil jij 'Ontsnappingspoging' ook lezen? Je kunt hem overal bestellen en dus ook bij de uitgever!

Ook leuk was dat ik voor het eerst bij de uitgever mijn boek uit de doos van de drukker mocht halen en dus echt de eerste was die mijn boek vasthield. We maakten er een filmpje van.
Je vindt mijn nieuwe boek op Hebban en op Goodreads dus als je deze SF-bundel wilt lezen, kun je dat daar aangeven. Ook kun je een beoordeling en/of recensie achterlaten als je het uit hebt. Dat helpt andere lezers mijn boek te vinden. Ik ben heel benieuwd wat jullie vinden van 'Ontsnappingspoging'.

Dat was niet de enige publicatie van mijn hand. De nieuwe editie van EdgeZero is er namelijk! In deze editie vind je mijn verhaal 'De plant ziet je wel' dat door de jury is gekozen uit al die inzendingen. Lees de bundel en geef je top 3 door om te bepalen wie dit jaar de EdgeZero-award wint. Je kunt de bundel lezen als e-book, alle verhalen staan binnenkort op de website, maar je kunt hem ook als fysiek boek bestellen.

Verder arriveerde nummer 3 van horrortijdschrift ‘GRIM’! Vol heerlijke gruwelverhalen en van mij staat er ook een kort verhaal in: ‘Vliegenval’. Gebaseerd op planten die bij mij sinds deze zomer in de vensterbank staan. Grim 3 is te bestellen via Amazon.

Daarnaast kwam Fantastische Vertellingen nummer 75 uit. Het is weer een editie vol verhalen, illustraties, essays, besprekingen en meer. Ik leverde drie besprekingen van recente boeken aan voor dit nummer. Je kunt een los exemplaar bestellen, maar een abonnement is natuurlijk nog leuker! Via de link vind je ook mijn recensie van dit nummer!

De St. Fantastische Vertellingen publiceerde ook het boek ‘Dekmantels’, met diepgaande interviews met auteurs en illustratoren die zich bezighouden met het fantastische genre. Ook ik werd hiervoor geïnterviewd. Als je wilt weten hoe ik op mijn zestiende de deur sloot voor de politie, waarom ik denk dat ik op het autistische spectrum zit, waarom ik er door mijn ouders van beschuldigd werd een probleem te hebben met autoriteit en hoe ik met het geloof probeer niet het kind met het badwater weg te gooien - bestel het boek hier!

De Fantastische Unie gaf zeven tips voor horrorliefhebbers - ook mijn mozaïekroman ‘De handjeklapmachine’ komt voorbij!

Er verschenen weer recensies van enkele van mijn boeken. Zo las Tazzy Jeninga mijn nieuwste boek ‘De handjeklapmachine’ en gaf die vijf sterren! Ze vindt het een bijzonder originele verhalenbundel en schrijft: ‘Het is zo goed neergezet, dat je gelooft dat het echt is … Ik hou van dit soort boeken. Het laat je nadenken over grenzen en mogelijkheden. Echt sciencefiction om van te smullen. En wie weet, is het echt waar…. Wie zal het zeggen? Het voelt enorm echt, tijdens het lezen.’

Er stond ook een uitgebreide bespreking van ‘De handjeklapmachine’ in Fantastische Vertellingen! ‘De korte verhalen sluiten inhoudelijk op elkaar aan,' schreef de recensent, 'citeren elkaar en vertellen een samenhangend verhaal.’

Er was verder een nieuwe recensie van 'Het blinde volk'. Deze lezer vindt het een ongelooflijk leuk en mooi verhaal. 'Meteen bij het begin werd ik al in deze wereld gezogen ... Samen met zijn boek Hoeder van de Vulkaan ... is dit een van Johans beste werken!'

Op de Sciencefiction & Fantasy Boekenclub las iij iemand mijn roman 'Het blinde volk' en due schrijft: 'Een origineel en fascinerend boek, met humor. Het kostte me wat tijd om erin te komen, omdat de beschreven wereld zo anders is ... Maar ik heb doorgezet, omdat de wereld me wel meteen boeide. Pluspunt is dat ook de gebruikte uitdrukkingen helemaal binnen de beschreven wereld passen. Dat is iets waar ik als lezer belang aan hecht. Het was voor mij makkelijk om mee te leven met het hoofdpersonage. Hij is fysiologisch dan wel anders, de thematiek is wel herkenbaar ... Een absolute aanrader.'

Ik vond ook eeen nieuwe korte bespreking van mijn novelle 'Acmala', die zich afspeelt in de wondere wold van Dizary. 'Johan Klein Haneveld houdt de focus scherper, en zoomt in op een paar punten van de bijzondere setting, waardoor het minder overweldigt en er meer ruimte is voor plot & karakteropbouw.' Het maakt deze lezer nieuwsgierig om verder te lezen in de Dizary-serie!

Tenslotte kwam er een uitgebreide recensie van 'Vreemde steden, bijzondere oorden 2' online. Ook mijn bijdrage 'Het zwarte meer' wordt besproken. 'De schrijver excelleert in sfeer: pijnboombossen, de obsidiaanzwarte vlakte die licht opslokt, het toeristische stadje dat tegelijk banaal en dreigend voelt. Vakantie en Goede vangst ademen subtiele spanning; Beste vrienden en Hun verdiende loon draaien verlangens venijnig om. De toon blijft melancholiek en wrang.'

Hopelijk over twee maanden weer meer recensies en besprekingen!

Ik heb de laatste tijd ook weer veel geschreven. Zo voltooide ik nadat het project zo'n negen maanden stilstond, eindelijk de laatste drie hoofdstukken en de epiloog van mijn 'far future' SF-roman 'De god van de mieren'. In totaal komt het manuscript uit op 65.434 woorden. Voor mijn doen een best lange roman! Ik heb het ook naar een van mijn uitgevers gestuurd en ben benieuwd of die het geschikt vindt om uit te geven (dat zou op zijn vroegst in 2027 zijn).

Verder schreef ik verschillende nieuwe Anthonie Wander-verhalen. De eerste was 2485 woorden. Het was leuk om dinosaurussen te combineren met een Lovecraftiaans mysterie. Het verhaal had ik al lang in gedachten, dus ik ben blij dat het op papier staat.

De tweede was kort, maar 1787 woorden. Dit keer wordt Anthonie benaderd door de decaan van een sterrenkundefaculteit. De onderzoekers zijn na het weekend niet weer aan het werk gegaan en hij wil weten waarom niet ...

Daarna schreef ik een langer verhaal van 3849 woorden. Hierin speelt Anthonie Wander, uit 'De handjeklapmachine', wel een rol, maar dit keer niet de hoofdrol. Bij een experiment gaat iets fout en dat heeft grote gevolgen voor een van de medewerkers, die vervolgens een bijzondere reis maakt ...

Het verhaal van 2147 woorden dat ik vervolgens schreef, is bedoeld voor het wimpelproject van Finn Audenaert. Anthonie Wander moet kijken waarom de wimpel op een kerktoren zich vreemd gedraagt. Natuurlijk blijkt er iets bijzonders aan de hand te zijn. En ikzelf zaaide voorzichtig de eerste zaadjes voor een volgende Anthonie Wander-roman ...

Verder schreef ik een horrorgedicht, geïnspireerd door ‘Alien: Earth’. 

In november verschijnt het eerste deel van 'De portalen van Indigo', de nieuwe horrorserie van Quasis Uitgevers. Elk deel van deze serie vertelt over de belevenissen van een nieuwe generatie. Ik heb gewerkt aan het manuscript van deel 3, 'De werelden van Marijn', dat ik samen met Jasper Polane schreef, om het beter op deel 2 (geschreven door Martijn Adelmund) te laten aansluiten. Met een paar wijzigingen en wat extra zinnetjes is dat goed gelukt. 

Verder redigeerde ik de verhalen  voor de bundel ‘Vreemde Draken’ van Uitgeverij Macc. Daar zitten een paar bijzondere drakenverhalen tussen. De bundel zal later dit jaar verschijnen, en zal ook enkele verhalen van mijn hand bevatten.

Vorige week had ik opeens inspiratie en begon met het schrijven van mijn volgende roman, het SF-avontuur 'Het pad onder de aarde'. De uitdaging voor mij ligt er dit keer in dat het verhaal zich in drie tijdsperiodes afspeelt. Ik heb vandaag de proloog van 307 woorden geschreven en hoop binnenkort met hoofdstuk 1 te kunnen beginnen. 

Ten slotte heb ik contact gehad met een pas begonnen uitgever van boeken in pocketformaat - als zijn eerste publicaties succesvol zijn, wil hij in 2027 een bundel kosmische horrorverhalen van mijn hand uitgeven. Kosmische horror past volgens mij perfect bij het oude pocketformaat, dus ik hoop dat het doorgaat! Ik houd jullie op de hoogte.

Een van de hoogtepunten van elk jaar is Fantasticon. Ook dit jaar was het weer een fantastisch evenement! Ik gaf er een lezing over kosmische horror en vervolgens werd ‘De handjeklapmachine’ goed verkocht - daar was ik blij mee. 

Een leuk nieuwtje is dat ik deel uitmaak van de vakjury van de Harland Prijs 2025. Een grote eer en ik kijk ernaar uit de verhalen van de inzenders te lezen. Niet alleen lees je in deze link vanaf wanneer en hoe je zelf aan de wedstrijd kunt meedoen, maar ook stellen ik en de andere juryleden zich voor en vind je van allemaal belangrijke schrijftips!

De komende maanden zullen er verschillende bundels en tijdschriften verschijnen waarvoor ik verhalen heb aangeleverd - ik ben erg benieuwd. Ook hoop ik alle verhalen binnen te krijgen van de nieuwe klimaatbundel die ik samenstel voor Uitgeverij Macc. Ik ga ze de komende weken redigeren, dan krijgen de auteurs nog een kans om ernaar te kijken. Het is de bedoeling dat 'Opstand tegen de ondergang' in de zomer van 2026 verschijnt.

Het eerste weekend van november reis ik met mijn vrouw af naar Maastrict voor HSFcon. Ik geef er onder andere een lezing over solarpunk en hoop veel lezers en andere schrijvers te spreken. De week erna is het in Tilburg tijd voor 'Fantastic Reads' - een fantastische beurs voor liefhebbers van SF en fantasy - ik sta er met uitgeverij Macc met mijn boeken en heb er heel veel zin in. 

Ik denk dat ik jullie in mijn volgende tweemaandelijkse blogbericht ook meer kan vertellen over de door mij samengestelde bundel 'Vreemde zaken & Bijzondere speurders' - die zal namelijk in december verschijnen bij Uitgeverij Macc!

Verhalen in jubileumnummer Tijdschrift voor Diergeneeskunde, 'Vreemde steden, bijzondere oorden' en HSF, recensies van 'De handjeklapmachine' en andere boeken, en een succesvol Castlefest

Het waren weer twee drukke maanden voor mij als schrijver! Waar ik het meest trots op was, was het uitkomen van het jubileumnummer van het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. Het viert dit jaar de 150ste jaargang. In mijn tweemaandelijkse blogbericht heb ik het meestal niet over mijn werk, maar over wat ik daarbuiten schrijf. Nu komen die twee werelden echter samen, want niet alleen heb ik het nummer samengesteld, vanwege het thema ‘Diergeneeskunde in 2075’ mocht ik er ook een SF-verhaal voor schrijven. Dat werd ‘Het laatste koppel’, over een dierenarts die opeens op pad moet. Het is prachtig geïllustreerd door onze vaste tekenaar Henk Vrieselaar!

Waar ik ook al een tijdje naar uitkeek waren de twee bundels van het project ‘Vreemde steden, bijzondere oorden’ van EdgeZero. Mijn zeven verhalen over ‘Het zwarte meer’ staan in ‘Vreemde steden, bijzondere oorden 2’. Het lijkt een gewoon meer in de Italiaanse Alpen, een trekpleister voor toeristen. Maar waar sommigen gewoon de overkant waarnemen, zien anderen een zwarte watervlakte die zich tot in de oneindigheid lijkt uit te strekken …

Tegen het eind van de maand vond ik in de brievenbus maar liefst twee tijdschriften met daarin een verhaal van mijn hand. Ten eerste de verhaleneditie van HSF. In dit nummer lees je mijn verhaal ‘Aanpassingsvermogen’, over de bemanning van een ruimteschip die na het neerstorten op een andere planeet moet zien te overleven. Ten tweede FZ Continuüm. Hierin vind je uit de archieven van Fantasize mijn verhaal ‘Kwantumzelf Inc.’ - wat als je jouw evenbeelden uit parallelle werelden om advies zou kunnen vragen? 

Ben je benieuwd naar de verhalen in mijn nieuwste boek ‘De handjeklapmachine’? Op Out of this World lees je het openingsverhaal ‘Wulk’ dat vertelt hoe Anthonie Wander als kind zijn eerste ervaring had met het onverklaarbare en op onderzoek uitging. Een slakkenschelp speelde daarbij een grote rol … 

Het duurde even, maar ik wist deze zomer eindelijk een eigen exemplaar van ‘Dreamtime Damsels and Fatal Femmes’ te verkrijgen, de Engelstalige verhalenbundel waar ik op uitnodiging van Nils Nisse Visser aan mocht meewerken. Ik sta erin met ‘Sacrificed to the Dragon’, dat begint als fantasyverhaal …

Verder verscheen mijn gedicht ‘Spookspeculatie’ op Out of this World! 

En dan staat mijn artikel 'Verborgen parels', over indie graphic novels voor SF-liefhebbers, ook nog eens in het programmaboek van het 26e Kamper Stripspektakel! Voor wie een paar goede strips wil leren kennen!  

Online vond ik een mooi artikel over fantasy van eigen bodem. Ik ben er trots op ook genoemd te worden: "Een bekende naam in het genre die bekendstaat om zijn enorme productiviteit is Johan Klein Haneveld. Ook experimenteert hij veel door af te wisselen tussen perspectiefvormen, gebruikte hij onbetrouwbare vertellers of experimenteert hij met vertelvormen."

 

Het is altijd leuk als lezers mijn boeken lezen en bespreken. Jos Lexmond las voor NCSF bijvoorbeeld mijn nieuwste boek 'De handjeklapmachine'. Hij moet concluderen dat het boek buiten briljant ook nog eens zeer origineel was. "Nooit eerder las ik iets dergelijks en ik vond het prachtig ..." Hij raadt het bij lezers aan, mede door de illustraties van Gidion van de Swaluw.

Ferry Visser vindt de verhalen in 'De handkjeklapmachine' "Spannend en verrassend" en Anthonie Wander is volgens hem een geweldig hoofdpersonage. "Wat hem sympathiek maakt is zijn kwetsbaarheid. Hij is niet zo onverschrokken als John Silence of doortastend als Thomas Carnacki. En juist dat maakt de hoofdpersoon van ‘De Handjeklapmachine’ zo sympathiek." Verder noemt hij de ironische humor van de verhalen. "Dat vormt een evenwicht met de grimmige en soms best heftige gebeurtenissen. Het zorgt er voor dat de bundel toegankelijk is voor een breed lezerspubliek." 

Hij analyseert daarnaast het openingsverhaal van mijn nieuwste boek uitgebreider. "Is Johan Klein Haneveld een nieuwe Belcampo?" zo begint hij. Hij besluit: "Met mijn analyse van ‘Wulk’ heb ik geprobeerd te laten zien hoe de auteur met een kort verhaal en eigenlijk slechts een beeld al zo veel kan zeggen." Dus luidt zijn antwoord op de vraag: is Johan Klein Haneveld de nieuwe Belcampo? "Nee, Johan Klein Haneveld schrijft beter."  

Er verscheen nog een nieuwe recensie voor mijn mozaïekroman over de metafysische mysteries van Anthonie Wander ... Deze recensent heeft al veel van mij gelezen, maar ik weet haar elke keer weer te verrassen. 'Zo ook met deze bundel ... Hij weet een wereld voor de lezer te scheppen die het midden laat tussen fantasy en werkelijkheid. Hij geeft de lezer stof tot nadenken én te vermaken met zijn originele vertellingen.'

Mijn oudere boeken vinden gelukkig ook nog steeds lezers. Zo vond ik een uitgebreide recensie van 'Welkom in de broeikaswereld', de tweede klimaatbundel die ik samenstelde voor Uitgeverij Macc. De recensent gaat elk verhaal langs. De conclusie? 'Veel mooie verhalen, veel variatie tussen de verhalen ook, en voor elk wel wat wils.'   

Er was ook een nieuwe recensie van 'De anti-materie tovenaars'! "Draken, tovenaars, een ruimteschip, astronauten en sprinkhanen zo groot als paarden. Zomaar wat ingrediënten uit dit boek, dat een mix is tussen fantasy en sciencefiction." De recensent is enthousiast: "Dit boek is geschreven door twee auteurs, maar nergens is te merken wie wat heeft geschreven. Het verhaal verloopt zo vloeiend dat de auteurs haast wel over magische krachten moeten beschikken. Wellicht maakten ze gebruik van de antimaterie motor in het ruimteschip? In ieder geval mogen ze van mij vaker samenwerken, want dit smaakt naar meer!" 

Op Bluesky kwam ik een flitsrecensie tegen van mijn dystopische novelle 'De groene toren' over de dictatuur van het onderbuikgevoel ...

Tenslotte stuitte ik op een recensie van mijn novelle 'Plastic vriend'. 'Een solarpunk/post-apocalyptische blik op hoe Nederland er in de toekomst uit zou kunnen zien ... Een heel sympathiek verhaal. Deze novella smaakt naar meer!'

Ook de verhalenbundels waar ik aan meewerk worden gelukkig besproken. Zo las het Lewis Carroll Genootschap las de forse bundel ‘Alice Nieuwe Avonturen in Wonderland’. De in de materie onderlegde recensent is over veel verhalen enthousiast. Zo schrijft deze: ‘Uiteraard vind je treffende voorbeelden van historiserende fantasy. Het aardigst is ‘De dodo en de domineeszoon’ van Johan Klein Haneveld, waarin de ik-figuur Dodgson ontmoet in het Oxford University Museum of Natural History.’ 

Er was nog een diepgaande recensie van ‘Alice nieuwe avonturen in wonderland’. De recensent is enthousiast! Over mijn verhaal schrijft ze: ‘Een liefdevolle, tragikomische ontmoeting met Carroll zelf. De dodo als existentiële toetssteen. Subtiel proza met een diep heimwee naar verbeelding – en een onderhuidse queeste naar bestaansrecht. Carroll komt heel levensecht over.’ 

Jos Lexmond besprak de bundel ‘9000 Levens’. Hij was enthousiast over mijn verhaal ‘Open deur’. ‘Waanzinnig én geweldig verhaal over het komende einde van de wereld. De hoofdpersoon wordt gebeld door vriend Peter. Tussen de hoestbuien door vraagt hij de naamloze hoofdpersoon naar zijn huis te komen en of hij het niet erg vind om door het raam naar binnen te komen. Ademloos gelezen!’ 

Er verscheen een recensie van de Out of this World-wedstrijdbundel 'De belofte'. Mijn verhaal 'Sterrenhemel' was volgens deze lezer iets te uitleggerig, met iets te veel overpeinzing en niet vernieuwend, maar ze schrijft wel: 'Bekend terrein voor deze auteur: existentieel, ruimtelijk en melancholisch. De taal is zuiver, de boodschap helder ... Mooi en integer.'

Hij recenseerde ook ‘Verhalen vertellers 7’. Hij vindt dit het beste deel tot nu toe. Hij is ook enthousiast over mijn verhaal ‘Soortelijk gewicht’: ‘Een spannend en logisch verhaal ontvouwt zich. Mooi, zoals Johan als de beste kan!!!’ 

Er verscheen online een uitgebreide recensie van de bundel 'Bang voor spoken'. Ook mijn verhaal 'Het Tasmaanse spook' wordt besproken: 'Mooi geschreven - het heeft de sfeer van wilderness horror en een occulte detective, maar is uiteindelijk een liefdevol verhaal waaruit Johans liefde voor de natuur weer eens blijkt.' 

Voor de schrijver van een andere bespreking van 'Bang voor spoken?' voelde mijn verhaal bijna als een paranormaal detectiveverhaal. 'Intelligent en geëngageerd, het liet mij met een brok in mijn keel achter.' 

Een derde  recensie van het boek gaat ook in op ‘Het Tasmaanse spook’: ‘Een intelligent geconstrueerd avonturenverhaal. Ecologische ondertoon en speculatieve horror gaan hier hand in hand. Geen horror met bloed, maar met impliciete dreiging en vooral moreel gewicht. Intrigerend, al had het einde net wat meer verzet mogen bieden.’

Tenslotte stuitte ik nog op een recensie van de bundel 'Verhalen vertellers 2' (onlangs samen met deel 1 opnieuw uitgebracht). 'De schat van mars' vond deze lezer interessant. Hij schrijft: 'Leuk bedacht en had prima een langer verhaal kunnen zijn.' 'Misrekening' was volgens hem spannend: 'Ik vond het mooi hoe het verhaal steeds van perspectief wisselt. Ik heb van dit verhaal genoten en de afloop is mooi.'

 

De laatste twee maanden heb ik weer veel geschreven. Wat meespeelde, was dat ik drie weken vakantie had en dus lekker de tijd. En ook het nieuwe tijdschrift GRIM zorgde bij mij voor veel inspiratie. 

Ten eerste voltooide ik een verhaal van 1799 woorden over een mysterieuze uitkijktoren in het bos. Ik was er tevreden over. 

Daarna schreef ik een Anthonie Wander-mysterie van 3109 woorden. Hij komt nu in contact met iemand die net verhuisd is met het werk en terugverlangt naar het oude kantoor. Als hij het leegstaande pand binnensluipt, gebeurt er iets bijzonders ... 

Het volgende was een kort horrorverhaal van 1377 woorden, geïnspireerd door de vleesetende planten op mijn vensterbank en in de BBC-serie 'The Green Planet'.

Ik had de smaak te pakken en ik schreef nog een kort horrorverhaal met een SF-twist van 1307 woorden.

Voor weer een ander verhaal, dat uiteindelijk 1792 woorden telde, kreeg ik het idee kreeg bij het lezen van GRIM1. Een jonge vrouw krijgt een geschenk, maar is daar niet blij mee ...

Daarna een Indiana Jones-achtig avonturenverhaal van 1703 woorden, met een ondergronds heiligdom en een vreemd godenbeeld. De hoofdpersoon ontdekt uiteindelijk wat de juiste interpretatie is van de oude geschriften ...

Daarna ging ik door met een verhaal van 1595 woorden, dit keer over een man op een onbewoond eiland met cactussen.

Het werd gevolgd door een nieuw Anthonie Wander-verhaal verhaal van 1785 woorden, waarin een inspecteur de hulp van Anthonie inroept bij een bijzondere zaak.

Wat ik daarna schreef, was een horrorverhaal van 2029 woorden, ditmaal ingegeven door beelden van de haai op sterk water die een Australiër eind 2018 aantrof in een verlaten dierentuin. Dat idee alleen al is al eng! 

Het verhaal van 1502 woorden dat daarop volgde, is het meest grimmige verhaal dat ik tot nu toe geschreven heb, maar het is dan ook bedoeld voor publicatie in GRIM.

Een nieuw verhaal van 3505 woorden is bedoeld voor een bundel met Sherlock Holmes-verhalen. Ik heb al vaker verhalen geschreven over deze meesterdetective, dus ik wilde het nu wat origineler aanpakken. Het werd nogal meta ...

Het nieuwe tijdschrift GRIM bleef tot inspiratie leiden. Het laatste verhaal dat ik schreef was een griezelverhaal van 1724 woorden over een man in een flat die nare geluiden hoort uit een ander appartement. Maar waar komen die precies vandaan? 

Afgelopen maand mocht ik overigens eindelijk het nieuws delen van Quasis Uitgevers. Na de succesvolle serie 'De zwijgende aarde' komt deze uitgever met een nieuw project: 'De portalen van Indigo'. Opnieuw gaat het om vijf romans, geschreven door verschillende auteurs. Dit keer echter geen SF, maar horror. Deel 1 komt uit in november 2025 op HSFcon, deel 2 volgt januari 2026. Deel 3, getiteld 'De werelden van Marijn', schrijf ik samen met Jasper Polane en wordt spannende kosmische horror ... Ik voltooide in mijn vakantie hoofdstuk 10. Het verhaal eindigt heerlijk apocalyptisch en ik denk dat horrorliefhebbers er wel van zullen smullen. De teller staat nu op 40.632 woorden. Ons boek zal voorjaar 2026 verschijnen!

Omdat dit boek gereed is, kan ik met mijn eigen projecten verder. Tijdens mijn vakantie zette ik de opzet  op papier van mijn volgende SF-roman. Het vereiste nogal wat denkwerk, want het plot wordt vrij complex - drie tijdsperiodes en een wisselend perspectief tussen een vrouw en haar moeder. Het is bovendien bedoeld als hommage aan mijn favoriete SF-strip! Maar ik heb volgens mij uiteindelijk een goede structuur opgezet. Nu eerst 'De god van de mieren' afschrijven, dan kan ik aan dit verhaal beginnen!

 

De grootste gebeurtenis wat de promotie van mijn boeken betreft, was Castlefest in het eerste weekeinde van Augustus. Ik mocht met mijn boeken bij Uitgeverij Macc in de kraam staan. Het was een geweldig festival. De eerste dag werkte het weer niet helemaal mee, maar dat werd door het zonnetje de tweede dag helemaal goed gemaakt. Ik genoot van de gesprekken met lezers en andere schrijvers en wist ook nog veel boeken te verkopen.

Dit najaar komen er weer nieuwe schrijfevenementen aan. Ik ben bijvoorbeeld aangekondigd als gast op HSFCon, het eerste weekend van november in Maastricht. Ik zal er een lezing geven over Solarpunk, gevolgd door discussie. Bovendien heb ik mijn meest recente boeken mee. Maar vooral kijk ik uit naar leuke panels en workshops, gesprekken over verhalen en over schrijven en een boel gezelligheid! 

Eerder dan dat komt Fantasticon eraan! 6 september is het feest in Nieuw Vennep, een dag met lezingen, een paneldiscussie, ontmoetingen met schrijvers, een markt met uitgevers en andere SF- en fantasygerelateerde producten en de terdoopbestelling van Ganymedes-25, de jaarlijkste staalkaart van het fantastische genre in ons taalgebied. Ik geef er een lezing over kosmische horror! De toegang is gratis (!).

 

Over Fantasticon gesproken ... Het is de bedoeling dat op Fantasticon mijn nieuwe boek uitkomt, de SF-bundel 'Ontsnapingspoging', met 25 verhalen over ongewenste ontwikkelingen. Ik kreeg door mijn vriend Cornell Göksu de coverafbeelding toegestuurd die hij ervoor heeft getekend. Het is de mooiste plaat die hij tot nu toe heeft gemaakt, vind ik. Hiernaast zien jullie alvast een detail ervan. Hopelijk kan ik snel de definitieve cover met jullie delen en jullie laten weten waar jullie de bundel kunnen bestellen. Volg me op FB of Bluesky, want daar zal ik de bestellink zeker zo snel mogelijk delen.

Wat trouwens ook leuk is om te melden, is dat de eerste juryronde van EdgeZero achter de rug is! Van de dertien verhalen die ik had opgestuurd gaan er van mij zeven door naar de tweede ronde! Er komt nog een ronde, waarna duidelijk wordt welke verhalen in de bundel gaan verschijnen. Het blijft dus nog even spannend! 

 

Over allebei deze projecten hoop ik jullie te kunnen vertellen in mijn volgende tweemaandelijkse blogbericht, dat begin oktober online zal komen! Ook zal ik daarin schrijven over Fantasticon en de andere verhalen die de komende maanden nog uitkomen. Tot dan!

Verhalen in Alice, De belofte en andere bundels, een artikel over Lovecraftiaanse verhalen, recensies van De handjeklapmachine, Het blinde volk en meer ...

Opnieuw zijn er twee maanden voorbijgevlogen. Eigenlijk zou ik op twee evenementen aanwezig zijn, maar een ging niet door en ik moest me afmelden voor de andere omdat ik met gezondheidsproblemen zat. Het bleek allemaal niet heel ernstig (gelukkig!) maar de rompslomp eromheen veroorzaakte bij mij wel wat stress. Gelukkig waren er ook ontwikkelingen die goed waren voor mijn humeur. Zo groeide mijn cactusverzameling en kon ik van meerdere soorten de bloemen bewonderen. Bovendien kreeg ik mijn auteursexemplaar van ‘Alice Nieuwe avonturen in Wonderland’ toegestuurd. Deze fantastische bundel is samengesteld door Finn Audenaert voor Poespa Producties, met bijdragen van moderne Nederlandstalige auteurs, geïnspireerd door het werk van Lewis Caroll. Van mij is het verhaal ‘De dodo en de domineeszoon’ opgenomen, over een ontmoeting in het Natuurhistorisch Museum in Oxford. Ik ben er enorm trots op dat ik daarmee in deze prachtige bundel sta!

De post bezorgde mij ook ‘De belofte’ - de bundel met de beste verhalen uit de verhalenwedstrijd van ‘Out of this World’. Van mij staat hierin het verhaal ‘Sterrenhemel’, waarmee ik de tiende plek haalde in de wedstrijd. Dat verhaal is ondertussen trouwens ook online te lezen! Een vader heeft zijn dochter belooft haar de sterrenhemel te laten zien, maar kan hij zijn belofte nakomen als ze ondergronds leven? 

Er kwam nog een derde bundel bij mij binnen: ‘9000 Levens’ - een bundel speciaal uitgegeven voor 9000con en samengesteld door Finn Audenaert. Hierin is mijn SF/horror-verhaal ‘Open deur’ gepubliceerd. De hoofdpersoon krijgt van zijn vriend Peter de vraag om langs te komen, maar in plaats van door de deur binnen te gaan, moet hij door het raam klimmen … Wil je dit verhaal ook lezen? De organisatie van 9000con kan wellicht nog een exemplaar van de bundel voor je regelen …

Er verscheen ook weer een nieuwe SF Terra! In deze editie stond ook weer eens een verhaal van mijn hand: ‘Het donkere materie-spook’ - een avontuur van Anthonie Wander waarbij hij diep onder de grond moet afdalen.

En de nieuwe HSF lag ook in de brievenbus! Het ging om de non-fictie editie met allerlei leuke artikelen die met SF en fantasy te maken hebben. Van mij staat er een artikel in deze editie over SF-verhalen uit andere landen en taalgebieden dan het Engelse - met een lijst titels om je te inspireren! Je ontvangt de HSF als je lid bent van de NCSF.

Dat was nog niet alles wat betreft de tijdschriften, want ook kwam de nieuwe Fantastische Vertellingen (nr 74) uit! Dit nummer was weer een mooie bundeling verhalen, tekeningen, essays en meer met betrekking tot het fantastische genre. En er stonden ook boekbesprekingen in natuurlijk, waarvan één van mijn hand. Ik was opnieuw de eerste die een recensie schreef - je vindt die op de website onder het tabblad 'reviews'. 

 

Ik vind het natuurlijk altijd leuk als er aandacht is voor mijn verhalen. De Fantastische Unie gaf horrorleestips. Zo werd het nieuwe Vampieren en Demonen-jaarboek voorgesteld, waarin je ook twee enge verhalen van mij treft, en de leuke bundel 'Poe in de polder', waar ik ook aan heb meegewerkt.

De Fantastische Unie stelde ook zeven Nederlandstalige SF-romans voor, waaronder mijn ‘far future’ SF-roman ‘De afvallige ster’.

Er verscheen online ook nog een mooi artikel over Lovecraftiaanse verhalen in het Nederlandse taalgebied. Omdat ik in de bundel 'Lovecraft in de polder' stond, word ik er ook in genoemd. 'The influence of roleplaying games can be seen in stories like Johan Klein Haneveld’s “Spelavond” (“Game Night”) in Lovecraft in de polder, which explicitly references Call of Cthulhu.' Het verhaal vind je trouwens ook in mijn bundel 'Ruisreizigers', samen met nog meer kosmische horror!

Een van mijn vaste lezers las mijn nieuwste boek 'De handjeklapmachine' en was enthousiast: 'Ik zou zeggen dat het nog het meest in de buurt komt van een soort Lovecraftiaanse cyclus, maar dan met parallelle werelden in plaats van oude goden uit een ver verleden. Minder directe horror, maar sommige van de verhalen weten wel zeker een unheimisch gevoel op te wekken.' 

Ook Charles van Wettum is enthousiast over 'De handjeklapmachine' en schrijft: 'Ik vind het een heel geslaagde bundel, gebaseerd op een inventief idee en vakkundig uitgewerkt. De samenhang van de verhalen functioneert goed ... Het raakt aan veel thema’s en gedachten die op andere plekken in de boeken van de auteur voorkomen.' Een uitgebreidere recensie verschijnt in Fantastische Vertellingen. 

Een andere lezer deelde zijn analyse van 'De handjeklapmachine' op de Sciencefiction & Fantasy Boekenclub. Hij vindt mijn boek een aanrader en besluit: 'Verhalen met diepte en bergen van magie.' 

YouTuber Vincent van Brakel las het boek ook. Hij vond het allemaal best spannend en concludeert: "Het is tot zover al een heel gaaf boek en ik ben blij dat ik het heb aangeschaft!" 

Ik vond verder een recensie van mijn SF-roman 'Het blinde volk' op Goodreads. 'Verfrissend om een verhaal te lezen waar mensen helemaal niet in voor komen. Een verhaal over wezens die heel anders communiceren dan wij ... Knap werk.' 

Nog een andere ezer ontdekte 'Het blinde volk' en besprak het op de Science Fiction & Fantasy Boekenclub. 'Het boek verdient meer lezers!' schrijft hij. En hij vervolgt: 'Dit verhaal gaat over de aantrekkingskracht van fascisme, de redenen achter anti-wetenschaps-houdingen en hoe dit uitdraait op terrorisme ... Deze thema's worden behoorlijk genuanceerd gethematiseerd.'

Op Hebban verscheen intussen een nieuwe recensie van mijn SF-boek 'De jongen die met geesten sprak'. "Johan weet niet alleen simpel en vlot te schrijven, hij is ook in staat om heel goed en zonder verwarring te veroorzaken op niet chronologische wijze ... te vertellen. Het begin van het verhaal, zo blijkt uiteindelijk, is namelijk ook het einde ... Dit alles is verpakt in slechts 138 pagina's, die je woord voor woord verder het verhaal in trekken. Ik raad dit boek dan ook elke SF-fan aan." 

Er kwam ook een nieuwe recensie online voor mijn bundel 'De laatste verkenner'! 'Ik lees Johan's verhalen altijd met veel plezier. Zijn verhalen zitten goed in elkaar. Goed leesbaar, spannend en met duidelijke thema's,' schrijft deze lezer. Hij concludeert: 'Als je een sciencefictionliefhebber bent, en meer Nederlandstalig werk wil lezen, grijp deze bundel dan vooral!'

Een andere lezer ontdekte mijn space opera 'De zwarte schim' en schreef erover: 'Dit boek neemt je mee naar een universum dat Asimov had kunnen verzinnen. Alleen dan wel een stuk diverser (niet alleen witte mannen). Het verhaal nam een aantal keren een wending, sommigen voorspelbaar, maar anderen juist niet. Dit maakte het een prettige leeservaring.'

Er was ook aandacht voor mijn YA SF-roman 'Het denkende woud'. "Dit SF-verhaal doet waar SF bij uitstek geschikt voor is: duidelijke kritiek geven op de huidige gang van zaken, door een blik in de toekomst te geven. Mooi dat de "oplossing" van het gestelde probleem niet super simpel is en tegelijkertijd juist wel." 

Nog weer iemand ontdekte mijn Sword & Sorcery-roman 'Hoeder van de vulkaan' en schrijft: 'Dit boek, geschreven in de tweede persoon, had heel gimmicky kunnen zijn, maar is dat gelukkig niet. De vertelvorm leest al vanaf het eerste moment prettig en natuurlijk.' Hij besluit: 'De wereld en de personages zijn interessant en biedt wat mij betreft nog ruimte voor verdere avonturen, waarover ik graag zou lezen.'

Tenslotte kwam ik een nieuwe recensie tegen van mijn Ziltpunknovelle 'Plastic Vriend'. 'Het verhaal is menselijk en sympathiek, zonder prekerig of schematisch te worden,' schrijft deze lezer. 'Nadat ik het boek in de trein uitlas, merkte ik dat ik tijdens de wandeling naar mijn werk spontaan zwerfafval ging rapen. Dit zegt genoeg over de kwaliteit van deze novelle, lijkt mij.'

Er verschenen verder ook weer veel recensies van bundels waarin verhalen van mij stonden.
Jos Lexmond las bijvoorbeeld de bundel ‘Sterrenkijkers’ en was enthousiast over het verhaal waarmee ik aan de wedstrijd deelnam, ‘De lens van Herschel’: “Absoluut fascinerend verhaal! Eerlijk gezegd heb ik getwijfeld in welk genre ik dit verhaal zou plaatsen. Het had ook Horror kunnen zijn. Vreemd dat De lens van Herschel slechts op de 15e plaats eindigde. Gezien een aantal voorgangers had een top tien (of misschien wel top vijf) plek, me een beter geleken.” 

Hij besprak ook 'De Belofte', de bundel met de beste verhalen van de wedstrijd van Out Of This World. Over mijn verhaal 'Sterrenhemel' schrijft hij: 'Johan schreef een ijzingwekkend verhaal. Een wereld na een atoomoorlog, of een atomaire ramp, met overlevenden in een bunker diep onder de grond. De hoofdpersoon las zijn dochter Estella voor uit een boek en beschreef haar de sterrenhemel bij nacht. Uiteindelijk moest hij haar beloven haar wens, het zien van de sterrenhemel, uit te laten komen. De waarheid is nog gruwelijker!' 

Er verscheen een recensie van 'De vondst', een bundel met verhalen geïnspireerd door Piet Apol. De recensent vindt het geslaagd: 'Deze bundel geeft als een soort kaleidoscoop de geest van het werk van Apol weer in verhalen die allemaal goed te lezen zijn zonder enige kennis van Apol.' Ook mijn verhaal wordt genoemd: 'Johan Klein Haneveld geeft met 'Een achterhaald leven' een geslaagde sf-draai aan een verder typisch Apol-verhaal, compleet met open einde.'

Ook Jos Lexmond recenseerde deze bundel. Over mijn verhaal schrijft hij: 'Alweer een intrigerend verhaal over een man met een band met zijn gamekarakter. Het spel draait op een oude computer, die met houtjes en touwtjes blijft draaien. Maar voor hoelang nog? Pracht van een verhaal om nog wat langer over na te denken!'

 

Het leek vanwege de medische zorgen de afgelopen maanden wel eens alsof mijn inspiratie tot stilstand was gekomen, maar dat was maar schijn. Zo schreef ik een kort verhaal van 1227 woorden, bedoeld voor een bundel die volgend jaar uitkomt. Ik wilde een nieuwe wending geven aan een beproefd fantasy-concept en besloot er een Anthonie Wander-mysterie van te maken. Volgens mij is het heel geslaagd en past het dadelijk prima in de bundel.

Ik had ook een idee voor een kort verhaal en dat heb ik toen meteen maar uitgewerkt. Het ging om een verhaal dat zich afspeelt in een oorlogssituatie. Het werd uiteindelijk 2183 woorden lang.

Mijn werk en mijn schrijven blijven meestal gescheiden werelden, maar voor het julinummer van het Tijdschrift voor Diergeneeskunde mocht ik een SF-verhaal schrijven. Het is namelijk een themanummer omdat dit jaar de 150ste jaargang verschijnt en we hebben als thema gekozen voor 'Diergeneeskunde in 2075'. Ik schreef een verhaal van 2695 woorden, getiteld 'Het laatste koppel'.

Ik schreef ook nog eens een nieuw kort verhaal van 2922 woorden, waarvoor beelden van een diepe afgraving in een regenwoud mij de inspiratie gaven. Het werd een SF-verhaal met een kosmisch horror-tintje.

Ten slotte had ik plotseling inspiratie voor een gedicht, dat ik heb opgestuurd voor Ganymedes-25. 

Ondertussen ben ik ook met Jasper Polane nog hard aan het werk aan onze horrorroman. De teller staat op 34.392 woorden en met nog 6-7000 woorden te gaan, komen we nu in de eindfase. We gaan het onze hoofdpersoon nog erg moeilijk maken ... 

Ik hoop dat de inspiratie de komende twee maanden blijft stromen. Als Jasper en ik ons boek hebben voltooid, wil ik namelijk graag verder aan mijn SF-roman 'De god van de mieren' waarvan ik vorig jaar de eerste negen van de beoogde twaalf hoofdstukken voltooide. Als die af is, staan er meer boeken op de planning, zoals een horrorroman die ik samen met Theo Barkel ga schrijven. Maar eerst kijk ik uit naar Castlefest in augustus. Niet alleen omdat ik hoop daar weer veel lezers te ontmoeten, maar ook omdat als het goed is dan mijn volgende boek uitkomt: 'Ontsnappingspoging', een bundel met 25 dystopische SF-verhalen. Ik hou jullie op de hoogte!