dinsdag 9 augustus 2016

Gedicht: Castlefest 2016

Castlefest 2016

Ik had me aangesloten 
-en ook mijn vrouw- bij de stoet
van mooi geklede mensen 
(ridders, elfjes, kinderen)
onder een dak van bomen
naar de poort. Nervositeit
verdween al snel. Slechts één stap
en binnen was ik. Vertrouwd
de klank van harpen, lieren,
gelach, wapengekletter.
Kramen met rijp vlees, cider,
zoete wijn en overal
verhalen. Was echt een jaar
voorbij sinds de laatste keer
dat ik hier liep? Het voelde
niet zo, de tijd verdwenen
als een droom, nog flarden slechts,
twee dagen -maanden terug- 
veel echter, alsof dit feest
is waar ik thuis kan komen,
mijn cape mij hier juist onthult.
Geen vlucht! Dat is de wereld
van prestatie, nuttigheid,
en oordeel. Hier kan ik zijn
zonder te verdwijnen 
en toch mezelf vergeten:
het gevoel van eeuwigheid.

maandag 8 augustus 2016

Gedicht: Natuurhistorisch museum

Natuurhistorisch museum

Gevat in metalen zuilen het licht
dat zich de weg laat wijzen, zich neervlijt
op de rangen glad hout, spiegelend glas,
opgesteld onder de blik van wijzen
aller eeuwen, beschaving's keur. Hun werk
wordt hier geëerd, hun strakke ordening
gelegd op wat bestaat. Witte botten,
zwarte afgietsels, prachtige veren,
reuzen waartussen kinderen rennen.
Maar het mysterie is niet te vangen
door mensenhanden, het toont haar glorie:
levenskracht uit vergeten aeonen, 
uitbottend, gepassioneerd, bestaat
over miljarden jaren, als deze schrijn
tot stof is teruggekeerd, nog steeds. Ik buig
mijn knie en fotografeer erop los.

vrijdag 5 augustus 2016

Gedicht: The Rabbit Room

The Rabbit Room

De tafel, bruin als een woud uit
vroeger tijden, na de zomer, een paar
banen licht, waar elk moment de hoorn
kan schallen van de jacht, zowel blij
als diepe ernst, wiebelt als ik
erop steun. Het voelt alsof ik
op een drempel aarzel. Ik grijp
de pul, frommel mijn gezicht bij
het bitter bier en zie hem kijken,
een wetende glimlach, zoekend
de vrienden die voorbij de grenzen
zagen van het gewone, achter
donker hout een nieuw land wisten -
een kastdeur maar bij hen vandaan.
Misschien ben ik wel een van hen?
Ik wil van wel, dus hef ik mijn glas
en over het schuim knik ik hem toe.

donderdag 4 augustus 2016

Gedicht: Oxford

Oxford

Torens van zand aaneengekoekt
waar mijn oog ook kijkt, achter muren
nieuwe kantelen, hoge ramen,
grote kerken, elke rand getooid
met krullen en wezens uit de geest
van jong gebleven zielen, zich
uitlevend met hun materiaal,
scheppen zelf hun loon, net als op
het strand emmers worden omgekeerd
op en naast elkaar, zorgvuldig
getransformeerd tot een kasteel
zonder te geven om de golven
die ooit komen. Ik hoop dat de zee
die ik zie rijzen, donker onder 
onweerswolken, zich weer terugtrekt
en het geen springvloed blijkt, maar dat
hier schoonheid boven water blijft.

zondag 26 juni 2016

Boeken en prijzen

Het is alweer een tijdje geleden dat ik jullie van nieuws heb voorzien. Maar wat er gisteren is gebeurd moet ik toch even met jullie delen. Afgelopen nacht was namelijk de 'Nacht van de theologie' en onderdeel van het programma was de uitreiking van de prijs voor het beste theologische boek. En wat blijkt? 'Woestijnvaders', het boek waar ik vorig jaar aan heb meegewerkt, is tot beste theologische boek gekozen! Daar ben ik natuurlijk erg trots op! Ik hoop ook dat nog veel meer mensen het boek nu gaan lezen. Het is echt de moeite waard.
Ikzelf was niet bij de prijsuitreiking aanwezig, maar dat mag de pret niet drukken. Het waren best moeilijke maanden voor me. Dat mogen jullie wel weten. Ik heb niet vaak in een dergelijke emotionele roller coaster gezeten. Mijn schrijven heeft in de tussentijd dan ook op een laag pitje gestaan. Ik was al lang blij dat ik elke dag doorkwam. Maar ondertussen gaat het weer een stuk beter. Mijn energie begint weer terug te keren, en ook mijn creativiteit. Ik was even bang dat ik die voor altijd kwijt was, want twee maanden niet schrijven dat is niet niks. Maar zo dramatisch was het allemaal niet. Ik ging met mijn laptop naar de Coffee Company, dwong mezelf om over mijn onzekerheid heen te stappen, en het lukte me om het verhaal af te maken waar ik eind maart halverwege mee gestopt was. Daarna heb ik nog meer verhalen geschreven, onder andere twee verhalen voor een SF-verhalenwedstrijd over 'De mens van 2050'. De eis was dat het verhalen moesten zijn tussen de 600 en 1200 woorden lang. Ze werden allebei 1199 woorden. Maar volgens mij zijn ze wel geslaagd. Ik heb daarnaast mijn verhaal 'Gebeurtenishorizon' opgestuurd naar het tijdschrift 'Fantastische Vertellingen'. De redactie was enthousiast en het verhaal zal verschijnen in het septembernummer. Ik hou jullie op de hoogte!

Begin april was de uitreiking van de Paul Harland Award op het gala van het fantastische boek. Ik had mijn pak uit de kast getrokken en was erbij, maar helaas eindigden allebei de verhalen die ik had ingezonden niet echt hoog. Misschien omdat het 'hard SF'-verhalen waren? Of omdat ze wat aan de korte kant waren? Ik weet het niet. Volgend jaar doe ik gewoon opnieuw mee, en misschien eindig ik dan wat hoger. Ik heb ook meegedaan aan de 'Fantastels' verhalenwedstrijd, een andere grote wedstrijd voor SF- en fantasyverhalen. Mijn verhaal 'De droom' eindigde daar op de 3e plaats! Dat was na de (om eerlijk te zijn behoorlijke) tegenvaller van de Paul Harland Award weer een opsteker. Ik was erg blij met de jurycommentaren. Een ervan vond mijn schrijfstijl zelfs op die van Arthur C. Clarke lijken. Dat maakt me natuurlijk wel trots!
De uitslag van de Trek Sagae-wedstrijd is nog niet bekend (ik wacht met spanning af) en ik ben benieuwd of een van de twee verhalen die ik heb opgestuurd voor de jaarbundel Ganymedes 16 door het selectieproces komt. Ik was heel trots op de publicatie van mijn verhaal 'Laatste klus' in Ganymedes 15. Het zou een eer zijn om ook in Ganymedes 16 te kunnen verschijnen!
Wat ik wel zeker weet ondertussen is dat het eerste deel van mijn fantasyduologie 'De Krakenvorst' dit jaar nog gaat uitkomen. Mijn uitgever is heel enthousiast over het manuscript. Hij gaat er nu nog een keer doorheen en dan krijg ik het om te redigeren en wat dingen te herschrijven. Ik denk dat het daardoor een nog krachtiger boek gaat worden, daar ga ik in elk geval mijn best voor doen. Op Elfia in April zag ik werk van de artiest die door mijn uitgever gevraagd gaat worden de coverafbeelding te maken. Dat gaat er mooi uitzien! Het tweede boek van de duologie gaat uitkomen in 2017.

Wat mogelijk ook in 2017 gaat uitkomen is mijn volgende non-fictie boek. Ik ben nu hard bezig om mijn blogberichten van een paar jaar geleden over het contrast tussen een sacramenteel wereldbeeld en een transactioneel wereldbeeld bij elkaar te voegen en in te gaan korten om er een boek van te maken. De voorlopige titel wordt: 'Het stiekeme koninkrijk'. Het werk eraan gaat wat langzaam omdat ik mijn energie moet verdelen tussen de verschillende schrijfprojecten, maar over de boodschap ben ik enthousiast, en ik hoop dat ook op de lezers te kunnen overbrengen. Wel zal het voorlopig het laatste non-fictie werk van mijn hand zijn, denk ik. Ik heb namelijk erg mooie ideeën voor een SF-roman! En ik wil ook mijn gedichten niet verwaarlozen en daar een bundel van samenstellen. Misschien kan ik jullie daar later dit jaar meer over vertellen.

Ten slotte kreeg mijn boek 'De loser die wint' vorige week weer een prachtige recensie op de blog 'Boeken bloggenderwijs'. 'De kerk als instituut legt je zo veel dingen op, zo beschrijft de auteur. Hiervan word je niet een beter mens. Hoe verhouden al die activiteiten zich met het staan in de christelijke vrijheid? Je moet zoveel van de kerk. Maar moet dit ook van God? Het zijn vragen die gesteld durven te worden. Vragen waar de lezer ook over na gaat denken. Waar je met anderen over spreekt'. Opnieuw iets om trots op te zijn. En dit blogbericht teruglezend moet ik de recensent gelijk geven dat hij mij een 'duizendpoot' noemt. In elk geval hoef ik me niet te vervelen.

P.S. een paar uur nadat ik dit bericht had geplaatst, kreeg ik bericht van de redactie van 'Ganymedes-16'. Mijn verhaal 'Tot de laatste man' is geaccepteerd voor publicatie! Ik ben er erg trots op dat een verhaal van mij verschijnt in de nieuwe Ganymedes-bundel, die in augustus gaat uitkomen.

woensdag 13 april 2016

Recensies 'De loser die wint ...'

Ik kreeg van mijn uitgever twee recensies toegestuurd van 'De loser die wint ...' De eerste is van Biblion - voor de Nederlandse bibliotheken.

De loser die wint ...
Een verhaal dat boven het individuele bestaan uitgaat kan zin geven aan het leven van de mens. Voor Klein Haneveld, schrijver van de romans 'Neptunus' {2001, 'Het wrak' (2002), 'De derde macht' (2013) en het theologisch werk 'Indrukwekkende vrijheid' (2010) - is dit het verhaal van Jezus Christus. Een verhaal waarin het diep menselijk verlangen naar waarheid, schoonheid en intimiteit volledig wordt vervuld en Gods liefde zich juist buigt over het zwakke en verlorene. Dit Verhaal van de Werkelijkheid is geen starre waarheid of ingewikkelde moraal, 'maar een wereld van magie en mysterie, van diepe duisternis en flakkerend sterrenlicht', waar wonderen plaatsvinden en de strijd uiteindelijk wordt gewonnen door de goeden die nog lang en gelukkig leven. Dit is het waargebeurde sprookje van het Evangelie, dat berust op historische gebeurtenissen die zullen uitmonden in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Een origineel en overtuigend geschreven vertoog waarin vele citaten van klassiek christelijke auteurs als Chesterton en Lewis zijn vervlochten. Met voetnoten. Verfrissend van originaliteit en diepgang.


Verder heeft in Koers in Maart onderstaande recensie gestaan:

Zwakheid
'De loser die wint ...' is een titel die nieuwsgierig maakt. Want wie is de loser en wat valt er te winnen? De eerste vraag is eenvoudig te beantwoorden, want die loser dat zijn wij, jij en ik. Tenminste, als we net als Klein Haneveld, de druk om mee te komen in kerk en maatschappij als een hete adem in onze nek voelen hijgen. En dat niet alleen, ook constateren dat we met geen mogelijkheid kunnen voldoen aan de eis die gesteld wordt. Hoe kun je in zo'n wereld staande blijven? Daar komt de winst om de hoek kijken die is te behalen als we Gods verhaal centraal gaan stellen. De 'vleesgeworden zwakheid' die Jezus belichaamde vormt de krachtige kern hiervan. Jezus is onderdeel geworden van het verhaal van deze wereld. Het verhaal van het recht van de sterkste en de dood die ons wacht op het eind. Dit verhaal heeft hij ontmanteld en wij kunnen in alle ontspannenheid participeren in Zijn verhaal. Voor dit betoog heeft de schrijver ruim 200 pagina's nodig. Korter was waarschijnlijk krachtiger geweest. Of nóg krachtiger, want het koninkrijk van genade en liefde dat geschilderd wordt doet weldadig aan in een wereld waar slechts 'the fittest overleven. 


Heb jij het boek ook al gelezen? Laat dan een recensie achter op b.v. Bol.com of Goodreads, dat helpt andere mensen het boek te ontdekken.

donderdag 31 maart 2016

Gedicht: Tweesprong

Tweesprong

Het was een grote keuze,
dacht ik, links of rechts te gaan. 
Het ene pad leek makkelijk
maar liep dood; het andere
-smal, rotsachtig- was de weg
naar huis. Maar het scherpe grind
stak mijn voeten, de netels
brandden onbeschermde huid
en mijn reisgenoten lachten,
duwden me neer. Ik bleef het
proberen, tot ik bezweek
en wel opzij moest gaan. Ik stond
op stevige grond, ik zag
om mij dezelfde bergen,
voelde dezelfde wind en
de zon was nog even fel.
Ook dit pad is steil, klimmen
kost nog steeds veel moeite.
Maar ik word niet opgejaagd,
word niet beschimpt als ik val
of achterblijf. En voor mij
zie ik geen afgrond gapen,
maar slechts het vertrouwde licht 
dat aan de start me was beloofd.