Een tot de nok toe gevuld 2018 en al weer veel plannen voor 2019

Het leek gisteravond alsof er oorlog was uitgebroken. De hele avond door geratel, afgewisseld met luide knallen die het glas in de sponningen lieten ratelen. En om twaalf uur hadden Bianca en ik moeite om te zien of nu echt de jaarwisseling plaatsvond, want er was al zoveel vuurwerk zichtbaar de hele tijd. Gelukkig is de rust nu heerlijk teruggekeerd. Vandaag staan er voor ons Disneyfilms op het programma en oliebollen en appelbeignets, en natuurlijk mijn jaarlijkse nieuwjaarsbericht, een traditie die ik al volhoud sinds het begin van deze blog in 2009. Ik heb echter besloten de inleiding dit jaar wat korter te houden om jullie niet te vermoeien met uitgebreide beschouwingen over de toestand in de wereld (kon beter) of mijn zorg over het klimaat en het milieu (ik heb genoeg inspiratie voor apocalyptische verhalen). Ik zal dit keer dus maar met de deur in huis vallen:
2018 was een geweldig jaar op schrijfgebied. Er kwamen niet een, niet twee, maar drie boeken van mij uit. Om te beginnen eind september mijn SF-verhalenbundel 'Het teken in de lucht', waarvoor ik het idee al bijna vijftien jaar geleden had, en tien jaar geleden het eerste verhaal schreef. Er verschenen ook al meerdere recensies, zonder uitzondering positief! Verder vroeg Patrick Berkhof me in het voorjaar of ik een verhaal wilde schrijven dat zich afspeelde in zijn Wold van Dizary. Ik had zijn boek gelezen en vond dat inspirerend, dus ik zei graag 'ja'. Mijn novelle 'Acmala' kwam uit in oktober en werd ook enthousiast ontvangen. Patrick en ik werden bovendien geïnterviewd voor het AD (de Zoetermeerse editie) waar fantastische foto's bij verschenen. In december verscheen tenslotte mijn SF-roman 'De afvallige ster', waar ik persoonlijke thematiek als pesten (dit was de eerste keer dat ik over mijn pestverleden kon schrijven) verbond met grootschalige SF-ideeën. De boekpresentatie was een feestje en ik wacht met spanning op de eerste recensies.
Korte verhalen van mijn hand werden gepubliceerd op de websites De Futurist en Historische Verhalen, in de tijdschriften Fantastische Vertellingen en The Flying Dutch en in de bundels Tenenkrommende Verhalen, Historische Verhalen II, Fantastic Story Competition, Achterblijvers, Aangenaam, Grijze Klever, Verhalen Vertellers en Lovecraft in de polder (drie stuks!). Ook stond er in Ganymedes 18 een gedicht van mijn hand! Ik plaatste verder drie verhalen 'uit de oude doos' op Sweek.
Elke maand verscheen dit jaar van mij een essay over een aan SF of fantasy gerelateerd onderwerp (eerst op Fantasize en toen die site ophield te bestaan op Fantasy-schrijven.nl). Ik was daarnaast vaste recensent voor Fantastische Vertellingen en in elke editie kwamen drie tot vier recensies van mijn hand te staan. Aan inspiratie voor nieuwe verhalen had ik geen gebrek dit jaar. Ik schreef zestien korte verhalen (vooral veel verhalen in het horrorgenre), de korte roman 'De groene toren' (gebaseerd op een verhaal dat ik schreef als tiener maar toen in een vlaag van religiositeit weggooide), en drie novelles: 'Acmala', 'De gevonden wereld' en 'Plastic vriend'. Ik mocht ook het voorwoord schrijven bij de nieuwste Edge.Zero-bundel en vlak voor de jaarwisseling kon ik van start gaan met mijn volgende korte roman: 'IJsbrekers'. Mijn tekenhobby pakte ik ook weer op en ik maakte heel wat tekeningen bij mijn eigen verhalen.
Ik was in 2018 te vinden op een heel aantal beurzen en evenementen, van Castlefest tot Fantasy Fest. Op de Dag van het fantastische boek mocht ik een goed bezochte workshop geven over 'De stad van de toekomst' en op Comic con Amsterdam zat ik in twee panels over het fantastische genre. Ik was tevens een van de juryleden voor de 'Achterblijvers'-verhalenwedstrijd en las en beoordeelde daarvoor een groot aantal korte verhalen.
Ik las dit jaar 94 boeken waarvan 44 van Nederlandse of Vlaamse auteurs. Van al die boeken schreef ik een recensie op Goodreads (die voor de Nederlandstalige boeken ook verscheen op Hebban). Ik las eindelijk de laatste twee boeken van de reeks van Steven Erikson, kon een heel aantal Euro-5 boeken lezen (jeugdsentiment) en vond onderin mijn kast een doos met SF-pockets uit de jaren 50 en 60 terug die ik ooit van een oom had gekregen - heerlijk leesplezier. Ook las ik veel mooie stripboeken (waaronder een nieuwe verstripping van 'The lost world' van Arthur Conan Doyle en nieuwe delen van de serie Konvooi). Ik vond het jaar op filmgebied wat tegenvallen. Er zat weinig verrassends tussen, al waren 'Ready Player One' en 'Spider-Man: into the Spiderverse' wel heel erg goed. Samen met mijn vrouw keek ik de serie Star Trek Enterprise en begon ik aan The Original Series. Verder genoten we van A series of unfortunate events, en ik kon Lost in Space, Altered Carbon, Westworld en American Gods ook erg waarderen.
Er kwam geen nieuw aquarium bij dit jaar, maar wel nieuwe vissen, zoals een argusvis en de snoek Ctenolucius hujeta. We blijven verder genieten van onze dwerghamster Dipper, die niet meer ondersteboven in zijn kooi hangt (hij is al twee, dus voor een hamster al wat ouder), maar die verder net zo levenslustig is als altijd. Bianca en ik bezochten weer dierentuinen en zagen onder andere de panda's in Ouwehands dierenpark, we gingen naar musea (Teylers museum in Haarlem blijft een favoriet) en waren aangenaam verrast door Sealife in Scheveningen, en we struinden langs boekwinkels in Amsterdam. Mijn sociale leven stond op een wat lager pitje want met al mijn schrijfactiviteiten heb ik eigenlijk een dubbele baan. En dat is af en toe vermoeiend. Ik kwakkelde wat met mijn gezondheid in het najaar en leek elk virus op te pikken, maar ik had gelukkig geen bronchitis (zoals in 2017). Ik had wel een paar keer een paniekaanval, dus de uitdaging voor 2019 wordt om daarbij op tijd in te grijpen.

Voorspellingen doen voor het volgende jaar is altijd lastig. Mijn ervaring is dat het meeste niet uitkomt. Dus ik hou graag een slag onder de arm. Sommige dingen weet ik echter wel zeker. Zo komt op de Boek10-dag van Godijn Publishing op 11 mei 2019 mijn novelle 'Plastic vriend' uit in de gloednieuwe reeks van Godijntjes. Mijn novelle in het Ziltpunkgenre gaat onder andere over plasticvervuiling in de oceanen en de royalties zal ik storten op de rekening van een organisatie die daar tegen strijdt. Op Castlefest in Augustus zal het door mij geschreven vijfde deel van de 'Castlefestkronieken' uitkomen, getiteld 'De gevonden wereld'. Sherlock Holmes en dinosauriërs op het terrein van de Keukenhof! Dat wordt leuk. Dit jaar gaat ook het project 'De zwijgende aarde' van Quasis van start. Vijf SF-romans van zes schrijvers in een gedeelde wereld. Ook ik werk mee en mijn boek 'IJsbrekers', het vijfde in de reeks, verschijnt in november. Ook ligt mijn boekje 'Mieren en sprinkhanen' nog steeds bij St. Fantastische Vertellingen! Ik hoop dat dit ook dit jaar nog kan uitkomen. Korte verhalen staan op de planning in SF Terra, The Flying Dutch, Tjonge en Fantastische Vertellingen en verder in bundels als 28x Blauwe Violen, 18x Verloren zielen, Historische Verhalen III en nog meer! Verder ga ik natuurlijk door met recenseren voor Fantastische Vertellingen en essays schrijven voor Fantasy-schrijven.nl.
Ik zal weer op een heel aantal festivals en beurzen te vinden zijn dit jaar. Om te beginnen op 26 januari Imagicon in Eden, waar ik aan twee panels zal deelnemen. Daarna de Sci Fi/Fantasy dag van Godijn Publishing in Delft op 2 maart 2019. Daar geef ik een workshop over het schrijven van actiescènes. Op 11 mei op de Boek10-dag zal ik ook een workshop geven. Verder zul je me kunnen tegenkomen op onder andere Elfia, Keltfest, Fantasy Fest Rijswijk en Castlefest. Collegaschrijver Sonn Franken heeft een mooi idee voor een schrijversgilde, dus misschien zie je me met die groep schrijvers ook in bibliotheken en boekwinkels terug.
Ik wil dit jaar ook weer nieuwe schrijfprojecten ondernemen. Als ik 'IJsbrekers' voltooid heb, ga ik samen met Theo Barkel een futuristische detective schrijven, 'De quantumdetectives'. Er komt waarschijnlijk ook een ander samenwerkingsproject aan en ik wil beginnen aan mijn SF YA-roman 'Het denkende woud'. Daarnaast ben ik al de verhalen aan het lezen voor de 'Nachtwakers'-verhalenwedstrijd van Godijn Publishing, want ik ben een van de juryleden. Het niveau ligt weer hoog.
Over lezen gesproken: ik wil dit jaar onder andere de zes Dunctonboeken van William Horwood herlezen en de doos met SF-pockets is nog lang niet leeg. Ook hoop ik weer veel Nederlandstalige werken tot mij te kunnen nemen. Misschien dat ik dit jaar het paludarium inricht dat ik al in huis heb (een soort aquarium met een landgedeelte), misschien ook niet. Ik ga in elk geval heel veel genieten van de aquariums die ik al heb staan. En van Dipper natuurlijk. Verder willen Bianca en ik weer regelmatiger naar de dierentuin, naar het museum en naar het strand in Scheveningen. Kortom, mijn nieuwjaarsbericht in 2020 zal wel weer net zo lang worden als deze ...

Het leven, het heelal en de rest in 2018

Ja, de titel is een verwijzing naar het bekende boek van Douglas Adams dat elke zichzelf respecterende nerd dan wel SF-lezer toch wel tot zich genomen dient te hebben, de 'Hitchhikers guide to the galaxy'. Maar geen paniek, ik leg het uit: het gaat om het antwoord op het leven, het heelal en de rest. Een supercomputer geeft dat en het is de leeftijd die ik in 2018 bij leven en welzijn hoop te bereiken. Een hele prestatie! Vooral als je bedenkt welke obstakels 2017 allemaal opwierp om te zorgen dat ik het niet zou halen ...
Oké, dat is misschien wat overdreven, maar een heel fijn jaar was het in sommige opzichten niet. De social media staan vol over wat er aan de andere kant van de oceaan gebeurt onder president/alleenheerser Trump en ook al is dat ver weg, de gevolgen van sommige van zijn beslissingen zouden ook voor ons consequenties kunnen hebben (het ontkennen van klimaatverandering, het opzwepen van extreem rechts gedachtegoed, het afkalven van waarheidsvinding door alles 'fake news' te noemen, het beledigen van Noord-Koreaanse leiders en het dreigen met kernoorlog). Het leidde bij mij tot behoorlijk wat bezorgdheid en onrust - vooral in combinatie met de toch al zorgwekkende berichtgeving over klimaat, plastic in de oceanen, de teloorgang van het Groot-Barriererif en het uitsterven van nog meer diersoorten. Ook de Nederlandse politiek bleek niet goed voor mijn bloeddruk - het idee dat zo'n groot deel van de Nederlandse bevolking zich blijkt te scharen achter de gedachten van Wilders en Baudet (en dat die laatste zo'n aandacht krijgt en politicus van het jaar wordt terwijl zijn denkbeelden zo ontzettend schadelijk zijn) zorgt dat ik weinig hoop kan hebben voor de toekomst en soms neig mezelf een misantroop te noemen.
Ook niet heel goed voor mijn gemoedsrust was de reorganisatie op kantoor. Aan het begin van het jaar leek er nog niks aan de hand te zijn, maar toen werd plotseling aangekondigd dat de bezetting met een derde moest krimpen. Niet alleen bleek de redactie van het Tijdschrift voor Diergeneeskunde een stuk kleiner te worden en moest ik solliciteren voor mijn eigen functie, ook had ik als lid van de personeelsvertegenwoordiging een belangrijke verantwoordelijkheid. Gelukkig bleek ik mijn baan te behouden, maar dat we met minder mensen zijn is vooral tijdens de deadlineweken heel goed te merken. Met een flinke griep in het voorjaar en bronchitis is het najaar liet mijn gezondheid ook wat te wensen over en in december overleed mijn enige nog overlevende grootouder op 98-jarige leeftijd. En dan was er nog mijn aquarium waarvan de steunbalk voor de tweede keer losschoot, en de voorruit angstwekkend bol kwam te staan ...

Het idee zelf mijn aquarium te moeten vervangen was nogal stressvol, maar de Delftse aquariumhandel Romberg bleek dat allemaal te kunnen regelen in het was in één ochtend gepiept: een nieuwe, moderne bak! Ik geniet er erg van, ook omdat ik de vissen regelmatig zie. Ik moet alleen wel nog zorgen dat het ecosysteem in het aquarium zich weer herstelt, er zit nu nogal wat alg in. De rest van de aquariums doet het goed! We kregen er dit jaar zelfs een huisdier bij, dwerghamster Dipper. Ik merkte al snel dat ik mijn beeld van hamsters (saaie dieren die alleen maar slapen) moest bijstellen, want Dipper bleek een actief beestje met een heel eigen willetje, dat dol is op meelwormen. We genieten erg van hem! Vooral als hij weer eens ondersteboven aan het dak van zijn kooi hangt ...
De stress van afgelopen jaar bleek mijn slaap niet te zeer aan te tasten en het werd een uitzondering als ik vaker dan één keer wakker was per nacht. Ik voel me ook vaker uitgerust en de man met de hamer laat me eigenlijk het hele jaar al met rust. Voor het eerst in heel wat jaar kan ik met vertrouwen de nacht in en het komt zelfs voor dat ik een hele nacht zomaar doorslaap! Voor mij een grote verbetering. Ik ben ook steeds beter in staat wat er op kantoor of in de familie gebeurt te relativeren, mede dankzij de antidepressiva, en loop niet meer te piekeren over zaken waar ik toch niks aan kan veranderen.
Wat ook bijdraagt aan een goede stemming is de grote vlucht die mijn schrijfactiviteiten hebben genomen. Dat had ik niet kunnen bedenken toen ik vijf jaar geleden het schrijven van fictie weer actief aanpakte. 'De Krakenvorst, boek 1: Keruga' kreeg goede recensies, net als mijn eerste SF-verhalenbundel 'Conquistador' die in mei 2017 verscheen. In november kwam 'De Krakenvorst, boek 2: Kartaalmon' uit. Verhalen van mij verschenen verder in diverse bundels: 'Ganymedes 17', 'Rouw om mij', 'Influisteraar', 'Edge.Zero 2016', 'Wereldbedenkers' en 'Verwoord'; in de tijdschriften Fantastische Vertellingen, The Flying Dutch en SF Terra; en online op meerdere plekken (21 gepubliceerde korte verhalen in totaal). Verder won een verhaal van mij de derde prijs in een Valentijnsverhalenwedstrijd. Ik was vaste recensent voor Fantastische Vertellingen en begon deze zomer met het schrijven van een maandelijkse column voor geekwebsite Fantasize. Om mijn boeken te promoten stond ik met mijn twee uitgevers regelmatig op beurzen en festivals. Bijzonder was de koude februaridag op het terrein van TV-programma Utopia, de gezellige sfeer op Keltfest en Castlefest, de panels over SF en schrijftechnieken op Comic con Amsterdam en het geven van een lezing op de cultuurdag in Bergen op Zoom. Het was wat vermoeiend, maar ik heb heel veel mensen blij kunnen maken met een gesigneerd boek en leuke gesprekken gehad met lezers en fantasyliefhebbers. Absoluut de moeite waard! Om aan de promotie van mijn boeken te kunnen werken ben ik weer op Twitter actief geworden (het voelt alsof ik niet ben weggeweest) en mijn schrijverspagina op Facebook bereikte 400 volgers.
Ik ben dit jaar ook creatief bezig gebleven. Zo heb ik getekend en verschenen mijn eigen illustraties bij mijn verhaal in de laatste Fantastische Vertellingen. Ik ben natuurlijk ook blijven schrijven. Ik schreef een non-fictieboek op basis van dertig filmbesprekingen en stuurde dat naar een uitgever. Daarnaast schreef ik een SF-roman en elf nieuwe korte verhalen (waaronder een paar uitstapjes naar het horrorgenre). Behoorlijk productief kun je wel stellen.
Maar ik hou ook van lezen. Ik las dit jaar meer boeken dan ooit, namelijk 90 stuks, waarvan 53 van Nederlandse auteurs. Ik las deel 3 tot en met 8 van de Malazanserie van Steven Erikson en de eerste negen delen van de Ganymedesreeks. Van alle boeken schreef ik recensies op goodreads en hebban, vaak behoorlijk uitgebreid. Ik heb ook weer leuke films gezien en dankzij Netflix toffe series gekeken (Doctor Who, The Expanse en de nieuwe Star Trek, om er een paar te noemen). Met Bianca ben ik bovendien regelmatig naar de dierentuin gegaan (sinds april heb ik een abonnement voor Blijdorp en dat bevalt uitstekend) en naar het museum of een dagje naar de vlindertuin in Leidschendam, het strand van Scheveningen of de Slegte in Leiden. Ook hebben we onszelf weer regelmatig getrakteerd op een heerlijke lunch bij Zondag in Delft.
Kortom, het was al met al een goed jaar!

Volgend jaar wordt mogelijk nog beter! In elk geval zit er geen nieuwe reorganisatie aan te komen op kantoor (hoop ik) en mijn aquarium zal het ook wel uithouden. Ikzelf zit in elk geval weer vol plannen. Veel daarvan komen natuurlijk niet uit, dus het is leuker om me te laten verrassen, maar een paar dingen weet ik zeker!
Zo zal eind september mijn tweede SF-verhalenbundel verschijnen, als deel van het Boek10-project 2018 van Godijn Publishing. 'Het teken in de lucht' is een zogenoemde 'mozaïek-roman', negen korte verhalen die samen één geheel vormen en vertellen over de opkomst en de val van het rijk van de 'Autoriteit'. Hou het in de gaten! Uitgeverij Macc brengt verder in 2018 mijn SF-roman 'De afvallige ster' uit. Dit verhaal over Dysonbollen, samengestelde intelligenties en buitenaardse levensvormen behandelt thema's als de gevolgen van pesten en het omgaan met veeleisende ouders. Ik ben er heel trots op en hoop dat het veel lezers zal gaan vinden. Daarnaast liggen bij Stichting Fantastische Vertellingen mijn verhalen 'De soldaat die koningin werd' en 'De sprinkhanen', die in de serie 'Rare boekjes' zullen uitkomen in een boekje getiteld 'Mieren en sprinkhanen'. Ik ben er heel blij mee ook deze verhalen met lezers te kunnen delen! Stichting Fantastische Vertellingen publiceert verder in februari de bundel 'Tenenkrommende verhalen' - waarin ook een verhaal van mij komt te staan, en in de zomer 'Ganymedes 18' waarvoor ik ook een verhaal en enkele gedichten heb ingestuurd. Ik doe verder mee met een verhaal aan het project '28x blauwe violen' van Godijn Publishing en twee verhalen van mij komen te staan in de tweede bundel van 'Historische Verhalen' die op 2 februari uitkomt. Ik hoop verder te publiceren in De Horizonvreter, Fantastische Vertellingen, SF Terra, The Flying Dutch en op Fantasize.
Voor mijn boeken zal ik ook dit jaar weer op festivals en beurzen te vinden zijn. Iets minder dan afgelopen jaar, want het bleek soms wel heel vermoeiend, maar ik ben in elk geval aanwezig op beide Elfia's, beide Castlefests, Kelftfest, verschillende comic cons en op de boekenmarkt in Dordrecht.
Plannen voor nieuwe boeken heb ik natuurlijk ook en ik merkte de afgelopen week dat het weer begon te jeuken - ik zal snel weer achter de computer kruipen. Ik heb namelijk een goed idee voor een SF-novelle, getiteld 'De groene toren'. Als tiener begon ik aan een SF-verhaal met deze titel, maar ik heb het in een vlaag van godsdienstbevlogenheid destijds weggegooid. Nu kan ik het opnieuw schrijven, met een toegevoegde dosis maatschappelijke relevantie. Ik doe mee aan een nog geheim project met andere SF-schrijvers, en kan niet wachten te beginnen aan mijn bijdrage daarvoor. Ook zal ik in 2019 het vijfde deel van de serie 'De Castlefestkronieken' verzorgen, verder bordurend op deel vier dat door Theo Barkel wordt geschreven - voor mij komt een langgekoesterde droom in vervulling, want ik mag schrijven over een Victoriaanse meesterdetective waar ik al heel lang fan van ben. Mijn idee voor een Young Adult SF-roman ligt er ook al een tijdje en misschien kan ik daar dit jaar ook al aan gaan beginnen. En wie weet welke ideeën ik nog krijg voor korte verhalen ... Ten slotte zal er ook dit jaar elke maand een nieuw essay van mijn hand verschijnen op Fantasize.
De huisdierschare zal gelijk blijven dit jaar, al staat er een klein paludarium in bestelling bij mijn knutselende broer Marten, en ik heb bescheiden leesdoelen gesteld (ik ga in elk geval niet de 90 weer halen). Onder andere wil ik de Duncton Wood-series van William Horwood herlezen. Het wordt daarnaast een mooi filmjaar: de nieuwe Avengers, The Incredibles 2 en Wreck it Ralph 2, Solo a Star Wars movie, nieuwe X-menfilms, en ga zo maar door! En ik heb een stapel games gekocht, waaronder de vierde Mass Effect, waardoor ik me dit jaar niet zal hoeven vervelen. Maar Bianca en ik willen ook weer regelmatig naar de dierentuin, naar stripbeurzen, naar musea, naar de bioscoop en naar terrasjes en naar vrienden. Genoeg te doen dus! Ik wens jullie een heel goed 2018 en als je mijn schrijverspagina op Facebook nog niet volgt: van harte aangeraden!

Links: Wandelende tak, diepzeeaquarium, animatiefilms, het valse zelf en subjectieve zoektochten

Toen Scandinavie tijdens de laatste ijstijd met een ijskap bedekt was, was het nog geen dode wereld. Bomen blijken het overleefd te hebben, aan de kust of in rotsen die boven het ijs uitstaken. Dit wordt gesuggereerd door DNA-onderzoek.

De geboorte van een wandelende tak is altijd al spectaculair (hoe past dit wezen in zo'n klein eitje) maar helemaal als het gaat om de grootste wandelende tak van de wereld!

Een zeeaquarium in Frankrijk gaat diepzeedieren tentoonstellen! Ze gebruiken daarvoor een speciaal geconstrueerd aquarium van 16 liter water, waar ze een enorme druk op kunnen zetten. Ik zal er een keer heen moeten, want het is een van mijn grote dromen om een keer diepzeedieren in het echt te zien!

Peter Jackson plaatste de nieuwste videoblog over de opnames van The Hobbit op het internet, dit keer over de prachtige locaties in Nieuw-Zeeland waar de film wordt gemaakt. Ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen dat ik hiernaar uitkijk?

Maar ik kijk ook uit naar deze: het vervolg op The Muppets! En naar deze: twee films van Studio Ghibli die uitkomen in 2013, waaronder de nieuwste en mogelijk de laatste van Hayao Miyazaki!

En over animatie gesproken: kennelijk is stop motion animation (waarbij met klei wordt gewerkt) een goed medium om horrorverhalen te maken, want na The Nightmare before Christmas en Coraline, komen er nog twee: Paranorman en Frankenweeny.

Over sprookjesachtige verhalen gesproken: deze fotoserie laat zien wat er terecht kwam van de Disneyprinsessen na het einde van het sprookje.

Dit klinkt als een boek dat ik graag wil lezen (en een waar C.S. Lewis ook veel over te zeggen zou hebben: zijn voorspellingen uit The Abolition of Man lijken erin uit te komen): Intrusion, door Ken MacLeod. "MacLeod’s main character, expectant mother Hope Morrison, discovers that simply deciding against something is no longer enough: questions have to be answered, boxes have to be ticked, and people must be shepherded into making the correct free choice."

Op de Internetmonkblog verscheen een mooi stuk over ons valse zelf: de identiteit waar we ons aan vastklampen om te kunnen voldoen aan de wensen van de mensen om ons heen. "Thomas Merton describes the stakes of fakery with God this way. “Every one of us is shadowed by an illusory person: a false self. This is the man that I want to be but who cannot exist because God does not know anything about him. And to be unknown of God is altogether too much privacy.” We zijn niet de ware kinderen van God die we zijn, maar als Pinokkio: van hout, een imitatie, 'doen alsof'. "We find that we have not been the real children we thought we were. We are so many wooden Pinnochios harboring secret disdain for the Geppetto who made us and running after false pleasures that deceive as we also deceive. We won’t become fully human until we spend time in the belly of a fish. It is painful and it is a process." De problemen waar we tegenaan lopen in ons leven (en ik werd er deze week ook weer mee geconfronteerd), zijn als het vuur dat deze valse identiteit wegbrandt - niet vuur als beeld van het oordeel van God, maar als beeld van de liefde van God, die niet ophoudt voordat wij werkelijk zijn zoals Hij ons bedoeld heeft. Een mooi artikel dat leidt tot een mooie discussie. En ik moet Thomas Merton ook maar eens gaan lezen.

De Christian Monist schrijft verder over zijn zoektocht naar de waarheid van het christelijk geloof, maar hij wijst erop dat die zoektocht al bij aanvang subjectief is: "The intellectual exercises of apologetics that then comes to the Christian, in the same way as to the atheist or other completely secular persons, is just window dressing. For the Christian, they start with the premise that Christianity must be true, and then they go through the discussion to prove it is true (and of course they will end up where they set to end up). The Atheists are no better. They start with the premise that Christianity can't be true . . .and of course their intellectual exercise ends them up exactly where they intended to end up."

Links: Leven in 'blue holes', extreme krokodillen, bizarre aquaria en heilige verveling

Lezers van mijn blog weten dat ik gefascineerd ben door de zoektocht naar leven op andere planeten, zoals Mars of de maan Europa. Maar ook op Aarde zijn nog genoeg bijzondere omgevingen waar men leven ontdekt. En sommige daarvan lijken wel buitenaards. Zoals de 'blue holes' op de Bahama's, waar zoet water en zeewater bij elkaar komen. Op de scheidslijn ertussen leven bacterien en in elk 'blauw gat' leven andere bacterien, omdat de omstandigheden in elk blauw gat verschillen. Kortom: dit is een heel netwerk van aparte ecosystemen. 'Life finds a way', zou Ian Malcolm uit Jurassic Park zeggen.

Om daar nog even op door te gaan: russische onderzoekers staan op het punt om Lake Vostok op Antarctica aan te boren - de plek op Aarde die het meest lijkt op omstandigheden zoals die bestaan op Europa en Enceladus, en waarschijnlijk een plek waar nieuwe levensvormen ontdekt kunnen worden.

Het is al langer duidelijk dat het Krijt niet het tijdperk was van de dinosaurussen, zoals lang werd gedacht, maar dat van de krokodillen. Er waren op het land levende krokodillen, plantenetende krokodillen, enorme reuzenkrokodillen, krokodillen met horens, zeekrokodillen, en deze nieuwe krokodil, de 'Shieldcroc'. Niet alleen werd deze een meter of tien lang (of langer), hij had ook een vlezig schild op zijn kop, dat hij waarschijnlijk van kleur kon laten veranderen met behulp van de doorbloeding ervan, om signalen te geven.

Hooglandtandkarpers zijn interessante vissen (ik heb er nu ook eentje in mijn kleinste aquarium zwemmen, de Limia nigrofasciata). Wat ik niet wist, was dat bij sommige soorten de mannetjes vrouwen naar zich toe lokken door te bewegen met hun gekleurde staartvin, die op voedsel moet lijken. Het blijkt dat de vrouwtjesvissen hierdoor zelfs afvallen, omdat ze alleen naar de staartvin van mannetjes happen en niet naar insektenlarven ...

Nu we het over vissen hebben: er zijn op de wereld wel heel bizarre aquaria. Zoals een aquarium in een zwembad in Las Vegas, waar je met een waterglijbaan dwars doorheen gaat. En een aquarium in een winkelcentrum in Marokko, waar je met een lift in kunt afdalen. Niet dat daar iets mis mee is! Ik zou het ook wel in mijn huiskamer hebben willen staan.

Evolutie kan snel optreden, dat blijkt onder andere uit experimenten met hagedissen die op eilanden werden uitgezet. Maar mensen hebben ook effect op de evolutie van soorten die in het wild voorkomen. Zo past een Amerikaanse salamander zich aan aan de gifstoffen die van wegen afspoelen. Wat zei ik zojuist? Life finds a way!

Studio Dreamworks maakt een interessante animatiefilm: Me and My Shadow. Over een schaduw die een eigen leven leidt. Jammer genoeg is de persoon bij wie hij hoort een saaie rakker. Dan ontdekt de schaduw een samenzwering ... De film wordt een combinatie van computeranimatie en getekende animatie. Erg boeiend!

Ik heb laatst de 'graphic novel' Blankets weer gelezen, en werd er opnieuw door geraakt. Op het internet vond ik een interview met de auteur, Graig Thompson. Heel interessant. Hij vertelt hoe zijn ouders reageerden op het boek (niet) en hoe zijn zus zijn weergave van het gezin authentiek vond: "My sister thought that it did a really good job of capturing how angry and controlling our father was when we were kids. She is just now learning how to have self-confidence and how to interact with people because, in our family environment, there was never opportunity to speak your own opinion. So this is my way of establishing my view, my opinion, and they can do with it as they please. I hope that doesn’t sound mean." Hij bespreekt ook zijn eigen reis weg uit het fundamentalistische christendom. Dat leidt tot het volgende citaat: "When you try to “name” what you are, that’s where the trouble starts." Dat is interessant. Ik heb eerder in verband met auteur Anne Rice geschrven dat het identificeren met 'labels' gevaarlijk kan zijn. 

We leven in een tijd vol afleiding. Telefoon, computer, TV, kranten, reclameposters: overal zijn beelden die om onze aandacht vragen. Ik schrijf vaak over wilskracht als eindige grondstof, als iets waar we zuinig mee zouden moeten zijn. Wat zouden al die afleidingen doen met onze wilskracht? Om ons langdurig op een taak te concentreren moeten we al snel onze hele voorraad uitputten. In dat licht zie ik de prachtige overdenking op Internetmonk over de zegeningen van verveling. "The feeling of empty time and space is the blessing of boredom, not the curse. In boredom we reach the ends of ourselves and find how limited we are. In boredom we can hear God speak and have the time and space to respond instead of burying God’s call under the avalanche of amusement we’re used to. The quotation I began with says just this: monotony paves the way for a more profound experience." Om de 'heilige verveling' (een mooie term) te omarmen moeten we leren het zonder al die afleiding te stellen (daar is vasten misschien wel voor), om niet langer te multitasken, en om voldoening te vinden in herhaling, in de vaste ritmes van elke dag en week en elk jaar. Dat kan mooie gevolgen hebben: "Ironically, the people who are the least bored are not those who have the most distractions. They are the people who can be content with empty time and space. Not only are these contented people not bored, they are also not boring. Think of that." Het is voor mij ondertussen al een oefening om Twitter opzij te leggen en een avond een goed boek te lezen. Daarom probeer ik dat ook minstens een keer per week te doen.

Wetenschapper en theoloog John Polkinghorne heeft een boek geschreven over de bijbel (dat nu hoofdstuk voor hoofdstuk wordt besproken op Internetmonk). Het behandelt onder andere de belangrijke vraag hoe je de eerste hoofdstukken van de bijbel interpreteert als je een langere ontstaansgeschiedenis van het heelal en het leven accepteert (zoals ondergetekende). Het moge duidelijk zijn: een fundamentalistische interpretatie voldoet niet meer. "The sad irony of so-called ‘creationism’, based on a fundamentalist biblical literalism, is that in fact it abuses the very text that it seeks to respect, missing the point of what is written by mistaking its genre. For example, Genesis 1 does not give us a quasi-scientific account of a hectic six days of divine activity, but is something altogether deeper and more interesting than that. It is a theological text whose principal purpose is to assert that nothing exists except through the will of God." Volgens Polkinghorne moet je het genre van de tekst in ogenschouw nemen. De eerste bijbelboeken blijken dan niet historische verslagen te zijn, maar blijken te zijn geschreven als mythen. Dat wil niet zeggen dat ze minder waar zijn, want Polkinghorne voegt toe: "meaning by ‘myth’ not a fairy story but a truth so deep that only story can convey it -- to communicate truths about humanity's place within nature, before God, and with regard to the relationship between men and women."

Meer over andere manieren denken over God, de bijbel en de kerk op de blog van de Naked Pastor. Hij denkt dat op al deze drie gebieden veranderingen gaan komen. Fascinerende gedachten. Over alle drie de punten valt een aparte blog te schrijven. Ik herken er ook veel van. Ten eerste het idee dat God niet te bewijzen is. Voor mij is een apologetiek gebaseerd op verlangen (naar de concrete werkelijkheid van schoonheid, waarheid en relaties) veel overtuigender. Ten tweede het idee dat de bijbel niet het letterlijk geinspireerde, woordelijk gezaghebbende 'boek van God' is. Ik kan veel meer met de visie dat de Bijbel een dialoog weergeeft van mensen over hun ervaringen met de God die actief in de geschiedenis ingrijpt en zichzelf uiteindelijk openbaart in Jezus Christus. Ten derde op het gebied van de kerk, waarover de Naked Pastor schrijft: "The church can no longer take its authority, power and influence for granted. Trust is earned, not transmitted. Love is action, not theory. The church can no longer suppose that it has jurisdiction over our minds, our bodies, or even our souls. It must recognize that it can only be a voluntary and even loose gathering of individual fellow travellers."

Links: zeenaaktslakken, Jupiter Ascending, aquariums en goede voornemens

Terug van weggeweest op mijn blog: de links naar ontdekkingen over vissen, dinosaurussen en andere planeten, naar fantasy- en sciencefictionnieuws en naar artikelen over het christelijk geloof die mij aan het denken hebben gezet. Wie mij volgt op Twitter zal veel van deze berichten herkennen, maar ik probeer ook unieke links te plaatsen. 

Zoals naar dit filmpje over zeenaaktslakken. Fascinerend! Helaas zijn deze niet te houden in het aquarium.

Een uitgestorven reuzenschildpad op de Galapagoseilanden blijkt niet uitgestorven te zijn. Uit genetisch onderzoek blijkt namelijk dat levende schildpadden deels het DNA van deze schildpad bevatten.

Maken de broers Wachowski - regisseurs van The Matrix en de vervolgen erop - een SF-film die zich in de ruimte afspeelt, en waarin koningin Amidala (Natalie Portman) een hoofdrol speelt? Met een titel als Jupiter Ascending lijkt het er wel op!

Een van de beste (en meest geeky) toiletten ooit. Voor Spider-Manfans dan.

Empire geeft altijd aan het begin van het jaar een overzicht van de te verschijnen films. En dit jaar zitten er behoorlijk goede tussen! Ik ben erg benieuwd. Er zullen dit jaar weer behoorlijk wat filmbesprekingen door mij worden geschreven.

Het zal mijn volgers niet zijn ontgaan dat ik nogal een aquariumliefhebber ben - met drie aquariums in mijn bezit en een vierde op het verlanglijstje. Als aquariumliefhebber heb ik soms behoefte aan inspiratie en die wordt ruimschoots geleverd door de jaarlijkse AGA International Aquascaping Contest (de resultaten voor 2011 staan nu online!). Hier zitten heel veel erg mooie aquariums tussen. Vooral bij de biotoopaquariums, en bij de kleinere aquariums vind ik veel inspiratie. Ik word het meest verbaasd door originele inrichtingen, zoals dit vogelnestje of deze weergave van de maan Pandora.

Op Internetmonk neemt Jeff Dunn zich voor om zich geen goede voornemens meer voor te nemen. Zijn enige voornemen is om 'dood' te blijven - op de manier waarop ik er ook over schrijf op mijn blog, namelijk om niet meer steeds bezig te zijn met het verbeteren van zichzelf. Dat mislukt toch. "I stink all right. I stink with the breath of one who has been talking a good game. Who says all the good and acceptable Christian things. I smell with the sweat and body odor of one who’s been working hard to build a healthy Christian life twelve ways. I wreak with the stench of doing, doing, doing. Then of being, being, being. I stink like last week’s fish. I’m dead, but I keep flopping around, hoping to impress myself, others and—most ridiculously of all—God with all my activity." Hij neemt zich voor om voor zijn leven afhankelijk te zijn van God - de enige die dode mensen kan levendmaken. In de woorden van Robert Farrar Capon:"Jesus did not come to teach the teachable, correct the correctable, or fix the fixable. He came to do one thing: Raise the dead."

Een interessant artikel suggereert dat veel evangelischen de bijbel op een verkeerde manier benaderen. "Too many expect the Bible to give the final word on all sorts of things–as if it were an owner’s manual or some sort of reference work that speaks to any and every issue." De bijbel zegt dus bijvoorbeeld niets over evolutie of andere onderwerpen. De bijbel heeft niet alle antwoorden, de bijbel is beperkt - omdat God zich beperkt. "We can only see God truly through the human form he has chosen to use. This is true whether we are talking about a first century working-class Jewish carpenter or literature written in ancient Hebrew and Greek: the power and glory of God revealed through what is despised and humble." Doet me denken aan mijn eigen gedachten over zwakheid van een tijdje geleden.

Bij een van mijn vorige artikelen op deze blog ontstond wat discussie over onze wil - en of we niet toch van Jezus dingen moeten doen. Nee - zal mijn antwoord zijn in mijn vervolgbericht. We zullen veranderen, we zullen sommige dingen nalaten en andere gaan doen, niet op basis van verplichting en onze wilskracht, maar omdat we ernaar verlangen - omdat we van Jezus zijn gaan houden. Het is gevolg, geen doel. Dit wordt mooi geillustreerd in een stuk op Mockingbird, waar in een interview iemand zegt: "Things don’t become obligatory. I’m not thinking, I’m doing this because you’re my girlfriend; I’m just thinking, I love Carrie." Het hele artikel is lezenswaardig. 

Andrew Jones beschrijft kenmerken van een nieuwe christelijke beweging in Azie. Inspirerend.  

Oude taalvaardigheid, buitenaardse planten, tussenvormen, G.R.R. Martin en radicaliteit

Taal ontstond waarschijnlijk 100.000 jaar geleden in Afrika. Dit is berekend op basis van de fonemen (een kenmerk van een taal, vraag me ook niet naar meer details, want die weet ik ook niet. Ik vind het gewoon een mooi woord!) in verschillende talen. Er is een grote overeenkomst tussen de diversiteit van de fonemen en genetische diversiteit en afstamming.

Eigenschappen van de baan van Titan om Saturnus suggereren dat er wel eens een ondergrondse oceaan zou kunnen bestaan op deze planeet, vergelijkbaar met die van Europa. Hoewel er ook andere verklaringen mogelijk zijn voor de gevonden afwijking. Maar goed - het maakt Titan nog boeiender dan deze maan al was, met zijn complete methaanweersysteem.

Wetenschappers speculeren over de vraag welke vorm plantenleven zou aannemen op een planeet met twee zonnen, of met een rode dwerg als zon.

Lezers van mijn blog weten dat ik het creatie-evolutiedebat wel interessant vindt. Een van de argumenten die door creationisten wordt opgeworpen tegen de evolutietheorie is het ontbreken van de tussenvormen, tussen vis en amfibie, tussen reptiel en vogel en tussen aap en mens - de 'missing links'. Steeds meer van deze overgangen worden echter ingevuld. Nu is er bijvoorbeeld een fossiel gevonden van een vroeg zoogdier, met een tussenvorm tussen reptiel en zoogdier voor wat betreft de botten in het middenoor: de botjes zijn al los van de kaak, zoals bij verder ontwikkelde zoogdieren, maar er is nog wel een verbinding van kraakbeen. De creationistische boeken moeten dus weer worden herschreven.

Een van de bizarste aquariums ooit: een aquarium in een schoen.

Star Trek-regisseur J.J. Abrams werkt aan een film over Japanse geschiedenis en robots. Klinkt interessant!

Een artikel over de boeken van George R.R. Martin (en de TV-serie op basis van die boeken) - A Song of Ice And Fire. Ik heb het eerste boek staan, en wil het nu eigenlijk wel gaan lezen. "This is the masterstroke of Martin’s novels that keeps me from calling them nihilistic or cynical — corruption is not all there is: redemption is possible, too ... characters that we love to hate at the beginning slowly develop and reveal themselves to be much more than fiendish villains. They’re fallen, broken human beings prone to doubt and conscience, and sometimes, this leads to a burgeoning desire for that which is honorable, one that can’t be snuffed out regardless of the depravity. Redemption never comes easily — it may literally cost an arm and a leg — but it is possible."

Een animatiefilm in het teken van Pasen, vanuit het perspectief van een van de moordenaars. Niet voor jonge kijkers.

De Internetmonkblog stelt de vraag of we wel zo graag 'radicale christenen' moeten willen zijn. Is het niet beter gewoon te leven in afhankelijkheid van God en te doen wat je hand vindt om te doen? "A prescription of radical activism robs people of their joy, burdens them with guilt, and fails to draw people into a passionate communion with Christ. ... Friends, it’s OK to just be a Christian. Receive God’s grace in Christ through Word and Sacrament. Love God. Love your neighbor. Love your brothers and sisters in Christ. Walk in the Spirit. That is truly radical. Not flashy. Not “extreme.” But fundamental. Solid. Grounded. Maturing."

Nieuwe visjes, sterrenrampen, aprilgrappen, Immortals, slechte mensen en goed nieuws

Er worden nog steeds nieuwe vissen ontdekt die interessant kunnen zijn voor aquariumhouders. Zoals deze kleine, intrigerende bodemvisjes uit Zuid-Amerika. Ik heb nog een bakje staan waar ik nieuwe visjes voor zoek ...

Hierover zouden ze een rampenfilm moeten maken: sterrenstelsel slokt ander sterrenstelsel op! De effecten ervan zijn nog steeds zichtbaar in de sterren die de verkeerde kant op draaien rond de kern van het sterrenstelsel.

Helaas keek ik op 1 april niet op Tetrapod Zoology, anders had ik dit bericht wel vermeld op Twitter en Facebook. Hierover droomde ik als kind al ...

Over 1 april-grappen gesproken: hiervan wil ik ook wel dat het echt is: voor de Harry Potter-fans.

Deze trailer doet de Green Lantern-film wel heel cool lijken: andere planeten, buitenaardse wezens, steden verwoestende dreigingen, ruimteschepen. Bring it on!

Een aantal aardige posters voor de film over Griekse Goden - Immortals - van Tarsem. Die ook het heel mooie The Fall maakte.

Will Smith gaat samen met zijn zoon Jaden spelen in een SF-film die zich afspeelt op een andere planeet, geregisseerd door M. Night Shyamalan. Het wordt een goede tijd voor SF-liefhebbers in de bioscoop!

Volgens The Christian Monist zijn we als westerse mensen en als christenen geneigd te denken dat we beter zijn dan we werkelijk zijn, dat wij niet zouden moorden, verkrachten en martelen zoals ze dat in de Middel-Eeuwen en renaissance deden. Maar de menselijke natuur is niet veranderd. "We are now living in an age were there is a denial of our personal brutality. We think we are much better than we really are ... We must keep thinking about how dependent we are on the cross of forgiveness. We must also pity those who think of themselves that they are good Christians because . . . their assessor (their selves). . . he is a fool."

Volgens Richard Beck is evangelisatie niet een missie van dreigementen en sombere waarschuwing, maar een bediening van blijdschap. "Christian mission and evangelism is simply this: Proclaiming and participating in the Reign of God that has broken into the world through the birth, life, death and resurrection of Jesus. This is "the good news": the victory over sin and death, the abundant life Jesus promised, and the gift of the Indwelling Spirit is available...today. We do not need to delay gratification, awaiting some far off heaven in the sweet by and by. God's life is available right now. So any urgency in Christian mission is the urgency of joy." Amen.

Beste strips, sterke dino's, nieuwe films, en Bono over genade

Ik ben een fan van stripverhalen, zowel de Europese als sommige Amerikaanse, daarom genoot ik van deze lijst van een kenner met de (volgens hem) 100 beste strips. Op 2: Blankets (zie mijn bespreking), op 5: Nausicaa (terecht), op 7 Calvin and Hobbes (ook een van mijn favorieten), op 17 Bone (wil ik dit jaar compleet aanschaffen) en op 29 I Kill Giants (prachtig!). Ik heb nog wat te lezen, blijkt maar weer.

Archeologie kan soms tragedies van duizenden jaren geleden boven de grond brengen, zoals in dit geval een familiedrama van de eerste Amerikanen. 

Altijd leuk als er weer nieuwe dinosaurussen worden gevonden, de een nog bizarder dan de andere. Deze was zo zwaar als een olifant, maar had extreem sterke dijbeenspieren. Hij gebruikte die mogelijk om zich voort te bewegen in ruw terrein, maar ook om roofdieren een trap te kunnen geven.

Ook altijd leuk als er nieuwe SF-films worden aangekondigd, en dan vooral SF-films die zich in de toekomst afspelen en op andere planeten. Onze wereld ken ik onderhand wel een beetje. Het goede nieuws van dit keer is dat Wolfgang Peterson het boek Old Man's War gaat verfilmen.

En astronomienieuws blijft ook leuk. Volgers van mijn berichten met links zien veel nieuwe planeten voorbijkomen. De een nog bizarder dan de ander. Dit keer zijn er twee planeten in dezelfde baan rond hun ster.

Mooie muziekvideo met een steampunkesthetiek (en een draak).

Het duurste aquarium ooit: drie miljoen pond.

Jeff Dunn is goed op dreef op de Internetmonk website, naar aanleiding van een optreden van Johny Cash in San Quentin. We moeten bevrijd worden, niet alleen van zonde, maar ook van het moeten. "I’m not going to “do” Christianity any longer. And I’m not even going to “be” who I am supposed to be, other than “be dead.” Jesus didn’t come to make me a better person. He didn’t come to improve me, make me more moral, or help me to be “a good witness.” He came so that I could die with him, and then experience his resurrection with him. Nothing else matters. Nothing. The only thing that can be raised from the dead is that which has died." Amen. De discussie gaat hier verder.

Het is een al wat ouder interview, maar het blijft mooi: U2-zanger Bono kiest voor genade boven karma. "I believe we've moved out of the realm of Karma into one of Grace. At the center of all religions is the idea of Karma. You know, what you put out comes back to you: an eye for an eye, a tooth for a tooth, or in physics; in physical laws every action is met by an equal or an opposite one. It's clear to me that Karma is at the very heart of the universe. I'm absolutely sure of it. And yet, along comes this idea called Grace to upend all that "as you reap, so you will sow" stuff. Grace defies reason and logic. Love interrupts, if you like, the consequences of your actions, which in my case is very good news indeed, because I've done a lot of stupid stuff."

Grotten, oplichtende slakken, Elysium, onvoorwaardelijke genade en kerk als surrogaat

Deze grot in Vietnam is erg indrukwekkend. Het is een grot met een jungle er in! En zo hoog dat er in de grot wolken ontstaan. Dat spreekt mijn verbeelding natuurlijk aan. Maar er schijnen helaas geen overlevende dinosaurussen in voor te komen.

Bouw een fotocamera van lego!

Een interessante zeeslak gebruikt licht om roofdieren te verjagen. Zijn schelp heeft bijzondere eigenschappen waardoor het groene licht wordt doorgelaten.

Jodie Foster zal spelen in de nieuwe film van Neill 'District 9' Blomkamp - Elysium - die zich afspeelt op een verre planeet (mijn favoriete vorm van SF).

10 geeky vooruitzichten voor 2011. En de 10 beste films van 2010 volgens Jeffrey Overstreet.

In Griekenland is een nog onbekende populatie Monniksrobben gevonden. De locatie wordt strikt geheim gehouden, zodat de dieren (waarvan er in totaal nog maar 600 zijn) hun natuurlijke gedrag blijven vertonen.

Voor aquariumliefhebbers: de AGA aquariuminrichtwedstrijd is weer geweest, en heeft prachtige resultaten opgeleverd! Vooral enkele van de biotoopaquariums vind ik inspirerend.

Goede woorden van de vorig jaar overleden Internetmonk, Michael Spencer, over twee vormen van religie. De eerste zegt dat God eigenlijk heel erg boos op ons is, maar dat Jezus voor ons gelukkig net op tijd tussen beide kwam, en dat we nu ons best moeten doen om onze verlossing niet te verspillen. (Dat was wat ik leerde in de kerk waar ik opgroeide). De tweede is heel anders: "In Jesus, we discover that God is just sloppy with his amazing grace and completely beyond common sense when it comes to his love. Just to enhance his reputation as the God who know how to throw a party, he’s inviting all of us back home, no tickets necessary, no dress code, for a party that will last, literally, forever. With open bar, and all on him.... God’s gracious face makes our religion fall apart. It takes away all our soapboxes. It shuts our mouths, because none of us deserve it and all of us can have it." Ook de moeite waard zijn dit artikel en de discussie die in de reacties ontspringt.

De Naked Pastor vermoedt dat het instituut kerk daarom zo populair is omdat het een vervanging biedt voor het angstaanjagende directe contact met God. "Rather than immediate experience we prefer reported experience. Rather than immediate living, we prefer dispensed living. Rather than live life, we prefer watching it. Rather than enjoy, appreciate and embrace our condition, we prefer comparing and competing with others."

Groot aquarium, steampunk, oude sponzen, Lewis' epifanie en opstanding

Het grootste aquarium van Europa! Zou ik ook wel in mijn huiskamer willen hebben staan ....

Over vissen gesproken: dit reclamefilmpje is echt geweldig!

Oude fossielen lijken op sponzen en zouden 650 miljoen jaar oud zijn. Ze zouden ook een rol hebben gespeeld bij het ontstaan van de 'sneeuwbalaarde', een periode in de geschiedenis van onze planeet waarin zelfs de oceaan aan de evenaar bevroren was ... (het tegenovergestelde van broeikaseffect zeg maar.)

Steampunkmusical ... En een aantal Dali-achtige dierenschilderijen.

Nieuwe trailer voor de intrigerende film Monsters.

Hoe de Aarde er uit zou zien als hij zou ophouden te draaien.

Cartoon van de Naked Pastor: Reality TV.

Ik ben niet de enige die wel rationeel van een leerstelling overtuigd kan zijn, maar uit het hart leeft volgens een heel andere waarheid. C.S. Lewis schreef en predikte ook over de vergeving van zonden (en dus de acceptatie van de hele mens door Gods liefde), maar het duurde tot 1951 tot het echt in zijn hart landde. "Suddenly this truth appeared in my mind in so clear a light that I perceived that never before (and that after many confessions and absolutions) had I believed it with my whole heart. So great is the difference between mere affirmation by the intellect and that faith, fixed in the very marrow and as it were palpable, which the Apostle wrote was substance..."

Over Lewis gesproken, op de C.S. Lewis-blog vraagt iemand zich af hoe we in de bijbel tegelijkertijd kunnen worden opgeroepen volwassen te worden, en kinderen te blijven. Lewis gebruikt in het eerste Narnia verhaal twee verschillende kroningen, een valse en een echte. Waarvan de laatste, "itself the sign of their maturity, is preceded in Lewis's narrative by the glorious playful and child-link romp with Aslan and the little vignette in which the children paddle in the sea and get the sand between their toes, signs that they have accomplished that true growth in maturity which includes, rather than abandons the child within."

Anne Rice heeft dan wel de kerk verlaten, maar niet de gemeenschap met andere volgelingen van Jezus. "I'm not isolated at all. I am with people for whom Christ is the center of their life. I also have a community online. Since I made the decision, it's become very clear to me that there are thousands of believers who have walked away from organized religion. The body of Christ is much bigger than any one organized church ... If we put God and Christ at the center of our lives, we have to go where that leads us. If that leads us from an organization or a group, we have to go. "   

Ik schreef in mijn recente blog over zelfacceptatie over het belang van de opstanding. Een Amerikaanse vriendin wees mij kort geleden op de preken bij haar uit de kerk, de Church of the Open Door (in Minneapolis, waar ook Greg Boyd preekt. Nu luister ik naar preken van twee kerken uit Minneapolis. Hmmm), die de laatste weken gaan over de huidige realiteit van de opstanding. De serie begint op 24 juli en is erg goed! Ik heb de eerste geluisterd, en die was heel hoopgevend.

Mijn nieuwste aanwinsten

Afgelopen zaterdag heb ik de hitte in trein en metro doorstaan voor een bezoekje aan mijn favoriete aquariumzaak: Verduijn Cichlids in Zevenhuizen. Egenlijk was ik op zoek naar vrouwtjes voor mijn Neolamprologus multifasciatus in mijn Tanganyikameeraquarium. Die hadden ze niet, maar ik heb wel wat vissen (en een slak) meegenomen voor mijn andere aquariums.

Voor mijn kleinste aquarium drie van onderstaande grondels (Stiphodon). Leuke visjes, met een interessant gedrag! En mooie kleuren. (de onderstaande foto's zijn trouwens niet van mij of mijn aquariums, maar van het internet. Ik hoop ook een keer eigen foto's te kunnen plaatsen, maar ik ben geen geweldige vissenfotograaf).

Verder een leuke slak (Neritina), in het Nederlands ook wel Sprintslak (of Zebraslak) genoemd. Deze soort zou niet gelden als prooi voor mijn slakkenetende slakken, die mijn aquarium vrij houden van andere slakken.

Voor mijn grootste aquarium (Rio240) kocht ik cichliden, toch wel mijn favoriete vissen, samen met meervallen. Twee Afrikaanse soorten, namelijk als eerste de Anomalochromis thomasi (met mooie iriserende blauwe stippen). Deze heb ik ongeveer vijftien jaar geleden ook gehad, maar niet lang omdat ze toen werden opgejaagd door Kersebuikcichliden met eitjes. Nu gaat het hopelijk beter.

En als tweede de interessant genaamde Nanochromis transvestitus. Anders dan bij veel vissoorten is bij deze soort de vrouw veel mooier en feller gekleurd dan de man. Vandaar de naam. Een vrij gevoelige vissoort, waarvan ik toch hoop dat hij het in mijn aquarium goed gaat doen!

Ik ben erg tevreden. In het najaar moet ik er nog maar eens terug om naar de Multifasciatussen te kijken, maar eerst maar eens van deze soorten genieten.

kerst, vroege intelligentie en mooie aquaria

Een kerstgroet op de blog Tetrapod Zoology, met een dinosaurus en fantasiemonsterthema. Tja, heeft weinig uitleg nodig, niet?

In The Rabbit Room (een collectief van christenschrijvers, -musici en -kunstenaars) stelt iemand dat de kracht van verhalen ligt in de beperkingen van de hoofdpersonen. Daarom was het belangrijk dat er kryptoniet werd geintroduceerd in de verhalen over de bijna almachtige Superman. In de reacties onder het bericht vraagt iemand of God beperkt is en zo niet, of Hij dan wel een interessant karakter is? De discussie die volgt is erg interessant en inspirerend.

In The Everlasting Man (ja, ik ben een fan) beweerde Chesterton, dat de mens zodra hij op het toneel verscheen al volledig mens werd. "Het gordijn ging op terwijl het toneelstuk al in volle gang was!" De menselijke crea- en religiositeit zijn niet het gevolg van een geleidelijke ontwikkeling, maar een unieke sprong. Zijn opmerking uit 1925 wordt bevestigd door vandaag gepubliceerd onderzoek, dat beweert dat 'modern gedrag' een half miljoen jaar eerder voorkwam dan men tot nu toe dacht. 750.000 jaar geleden beschikten mensen al over vuur en hadden ze verschillende plekken waar ze activiteiten uitvoerden als vlees snijden en noten kraken (en vuistbijlen maken). Bovendien blijkt dat ze toen al vis aten (en dus konden vangen). De eerste aanwijzingen van kunst (en dus van een artistiek besef) zijn (relatief) jonger, maar het is niet uit te sluiten dat er ook aanwijzingen worden gevonden van lichaamsversiering en kunstuitingen van deze oude mensen.

Filmtijdschrift Empire kijkt terug op een decennium aan films.

Een goede mop in de reacties op een nieuw bericht over hel en hemel:
A guy dies and goes to heaven. God greets him, asks him to have a look around while God excuses himself. While God is gone, the guy walks over to the edge of heaven, looks down and sees, way down below, a great banquet with people gathered around a huge table, and generally pigging out. 
Puzzled the guy heads back to the table just as God appears with a bowl of soup and a piece of bread. God invites the guy to sit and eat.
As the guy sits down he asks God about the banquet below.
God replies: "Oh, those are the people in hell."
The guy says: "Hell? Why are those people in hell enjoying such a feast when all You and I are having is a bowl of soup and a piece of bread."
God shrugs and says, "Ah, for two, why cook?"
De discussie gaat over de problemen die het idee van de hel oplevert voor christenen: is een oneindige straf in proportie met de zonde van eindige mensen? En hoe zit het met de veronderstelde vreugde van de hemel als geliefden in de hel zijn?

De foto's van de AGA Aquascaping Contest 2009 staan online! Zoals elk jaar zitten er weer prachtige aquaria tussen! Vooral bij de speciaalaquarium en de kleine aquaria. Kijk vooral op deze. Door The Lord of the Rings geinspireerd.

Tenslotte: robots, aliens en andere sciencefictionfiguren als sneeuwpoppen ...

My precioussesss ...

Behalve lezen mijn oudste hobby, alhoewel mijn ouders zouden zeggen dat ik eerder in aquaria geïnteresseerd was dan in boeken. Misschien ontstonden beide hobby's wel tegelijkertijd. Mijn ouders lazen me altijd voor uit aquariumboeken ...

Van oud naar nieuw. Eerst mijn aquarium van 240 liter.  Deze heb ik nu vijf jaar.

Dan mijn mini-aquarium (30 liter). Deze heb ik drie jaar. De planten in dit aquarium doen het wat beter ...

 

En dan mijn jongste aanwinst (sinds juli van dit jaar): een bak van 100 liter met tanganyikameervissen. De achterwand is gemaakt door mijn broer Marten.

En nog een bonusfoto van de laatste, genomen toen de zon in het aquarium scheen: