Verhalen in jubileumnummer Tijdschrift voor Diergeneeskunde, 'Vreemde steden, bijzondere oorden' en HSF, recensies van 'De handjeklapmachine' en andere boeken, en een succesvol Castlefest

Het waren weer twee drukke maanden voor mij als schrijver! Waar ik het meest trots op was, was het uitkomen van het jubileumnummer van het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. Het viert dit jaar de 150ste jaargang. In mijn tweemaandelijkse blogbericht heb ik het meestal niet over mijn werk, maar over wat ik daarbuiten schrijf. Nu komen die twee werelden echter samen, want niet alleen heb ik het nummer samengesteld, vanwege het thema ‘Diergeneeskunde in 2075’ mocht ik er ook een SF-verhaal voor schrijven. Dat werd ‘Het laatste koppel’, over een dierenarts die opeens op pad moet. Het is prachtig geïllustreerd door onze vaste tekenaar Henk Vrieselaar!

Waar ik ook al een tijdje naar uitkeek waren de twee bundels van het project ‘Vreemde steden, bijzondere oorden’ van EdgeZero. Mijn zeven verhalen over ‘Het zwarte meer’ staan in ‘Vreemde steden, bijzondere oorden 2’. Het lijkt een gewoon meer in de Italiaanse Alpen, een trekpleister voor toeristen. Maar waar sommigen gewoon de overkant waarnemen, zien anderen een zwarte watervlakte die zich tot in de oneindigheid lijkt uit te strekken …

Tegen het eind van de maand vond ik in de brievenbus maar liefst twee tijdschriften met daarin een verhaal van mijn hand. Ten eerste de verhaleneditie van HSF. In dit nummer lees je mijn verhaal ‘Aanpassingsvermogen’, over de bemanning van een ruimteschip die na het neerstorten op een andere planeet moet zien te overleven. Ten tweede FZ Continuüm. Hierin vind je uit de archieven van Fantasize mijn verhaal ‘Kwantumzelf Inc.’ - wat als je jouw evenbeelden uit parallelle werelden om advies zou kunnen vragen? 

Ben je benieuwd naar de verhalen in mijn nieuwste boek ‘De handjeklapmachine’? Op Out of this World lees je het openingsverhaal ‘Wulk’ dat vertelt hoe Anthonie Wander als kind zijn eerste ervaring had met het onverklaarbare en op onderzoek uitging. Een slakkenschelp speelde daarbij een grote rol … 

Het duurde even, maar ik wist deze zomer eindelijk een eigen exemplaar van ‘Dreamtime Damsels and Fatal Femmes’ te verkrijgen, de Engelstalige verhalenbundel waar ik op uitnodiging van Nils Nisse Visser aan mocht meewerken. Ik sta erin met ‘Sacrificed to the Dragon’, dat begint als fantasyverhaal …

Verder verscheen mijn gedicht ‘Spookspeculatie’ op Out of this World! 

En dan staat mijn artikel 'Verborgen parels', over indie graphic novels voor SF-liefhebbers, ook nog eens in het programmaboek van het 26e Kamper Stripspektakel! Voor wie een paar goede strips wil leren kennen!  

Online vond ik een mooi artikel over fantasy van eigen bodem. Ik ben er trots op ook genoemd te worden: "Een bekende naam in het genre die bekendstaat om zijn enorme productiviteit is Johan Klein Haneveld. Ook experimenteert hij veel door af te wisselen tussen perspectiefvormen, gebruikte hij onbetrouwbare vertellers of experimenteert hij met vertelvormen."

 

Het is altijd leuk als lezers mijn boeken lezen en bespreken. Jos Lexmond las voor NCSF bijvoorbeeld mijn nieuwste boek 'De handjeklapmachine'. Hij moet concluderen dat het boek buiten briljant ook nog eens zeer origineel was. "Nooit eerder las ik iets dergelijks en ik vond het prachtig ..." Hij raadt het bij lezers aan, mede door de illustraties van Gidion van de Swaluw.

Ferry Visser vindt de verhalen in 'De handkjeklapmachine' "Spannend en verrassend" en Anthonie Wander is volgens hem een geweldig hoofdpersonage. "Wat hem sympathiek maakt is zijn kwetsbaarheid. Hij is niet zo onverschrokken als John Silence of doortastend als Thomas Carnacki. En juist dat maakt de hoofdpersoon van ‘De Handjeklapmachine’ zo sympathiek." Verder noemt hij de ironische humor van de verhalen. "Dat vormt een evenwicht met de grimmige en soms best heftige gebeurtenissen. Het zorgt er voor dat de bundel toegankelijk is voor een breed lezerspubliek." 

Hij analyseert daarnaast het openingsverhaal van mijn nieuwste boek uitgebreider. "Is Johan Klein Haneveld een nieuwe Belcampo?" zo begint hij. Hij besluit: "Met mijn analyse van ‘Wulk’ heb ik geprobeerd te laten zien hoe de auteur met een kort verhaal en eigenlijk slechts een beeld al zo veel kan zeggen." Dus luidt zijn antwoord op de vraag: is Johan Klein Haneveld de nieuwe Belcampo? "Nee, Johan Klein Haneveld schrijft beter."  

Er verscheen nog een nieuwe recensie voor mijn mozaïekroman over de metafysische mysteries van Anthonie Wander ... Deze recensent heeft al veel van mij gelezen, maar ik weet haar elke keer weer te verrassen. 'Zo ook met deze bundel ... Hij weet een wereld voor de lezer te scheppen die het midden laat tussen fantasy en werkelijkheid. Hij geeft de lezer stof tot nadenken én te vermaken met zijn originele vertellingen.'

Mijn oudere boeken vinden gelukkig ook nog steeds lezers. Zo vond ik een uitgebreide recensie van 'Welkom in de broeikaswereld', de tweede klimaatbundel die ik samenstelde voor Uitgeverij Macc. De recensent gaat elk verhaal langs. De conclusie? 'Veel mooie verhalen, veel variatie tussen de verhalen ook, en voor elk wel wat wils.'   

Er was ook een nieuwe recensie van 'De anti-materie tovenaars'! "Draken, tovenaars, een ruimteschip, astronauten en sprinkhanen zo groot als paarden. Zomaar wat ingrediënten uit dit boek, dat een mix is tussen fantasy en sciencefiction." De recensent is enthousiast: "Dit boek is geschreven door twee auteurs, maar nergens is te merken wie wat heeft geschreven. Het verhaal verloopt zo vloeiend dat de auteurs haast wel over magische krachten moeten beschikken. Wellicht maakten ze gebruik van de antimaterie motor in het ruimteschip? In ieder geval mogen ze van mij vaker samenwerken, want dit smaakt naar meer!" 

Op Bluesky kwam ik een flitsrecensie tegen van mijn dystopische novelle 'De groene toren' over de dictatuur van het onderbuikgevoel ...

Tenslotte stuitte ik op een recensie van mijn novelle 'Plastic vriend'. 'Een solarpunk/post-apocalyptische blik op hoe Nederland er in de toekomst uit zou kunnen zien ... Een heel sympathiek verhaal. Deze novella smaakt naar meer!'

Ook de verhalenbundels waar ik aan meewerk worden gelukkig besproken. Zo las het Lewis Carroll Genootschap las de forse bundel ‘Alice Nieuwe Avonturen in Wonderland’. De in de materie onderlegde recensent is over veel verhalen enthousiast. Zo schrijft deze: ‘Uiteraard vind je treffende voorbeelden van historiserende fantasy. Het aardigst is ‘De dodo en de domineeszoon’ van Johan Klein Haneveld, waarin de ik-figuur Dodgson ontmoet in het Oxford University Museum of Natural History.’ 

Er was nog een diepgaande recensie van ‘Alice nieuwe avonturen in wonderland’. De recensent is enthousiast! Over mijn verhaal schrijft ze: ‘Een liefdevolle, tragikomische ontmoeting met Carroll zelf. De dodo als existentiële toetssteen. Subtiel proza met een diep heimwee naar verbeelding – en een onderhuidse queeste naar bestaansrecht. Carroll komt heel levensecht over.’ 

Jos Lexmond besprak de bundel ‘9000 Levens’. Hij was enthousiast over mijn verhaal ‘Open deur’. ‘Waanzinnig én geweldig verhaal over het komende einde van de wereld. De hoofdpersoon wordt gebeld door vriend Peter. Tussen de hoestbuien door vraagt hij de naamloze hoofdpersoon naar zijn huis te komen en of hij het niet erg vind om door het raam naar binnen te komen. Ademloos gelezen!’ 

Er verscheen een recensie van de Out of this World-wedstrijdbundel 'De belofte'. Mijn verhaal 'Sterrenhemel' was volgens deze lezer iets te uitleggerig, met iets te veel overpeinzing en niet vernieuwend, maar ze schrijft wel: 'Bekend terrein voor deze auteur: existentieel, ruimtelijk en melancholisch. De taal is zuiver, de boodschap helder ... Mooi en integer.'

Hij recenseerde ook ‘Verhalen vertellers 7’. Hij vindt dit het beste deel tot nu toe. Hij is ook enthousiast over mijn verhaal ‘Soortelijk gewicht’: ‘Een spannend en logisch verhaal ontvouwt zich. Mooi, zoals Johan als de beste kan!!!’ 

Er verscheen online een uitgebreide recensie van de bundel 'Bang voor spoken'. Ook mijn verhaal 'Het Tasmaanse spook' wordt besproken: 'Mooi geschreven - het heeft de sfeer van wilderness horror en een occulte detective, maar is uiteindelijk een liefdevol verhaal waaruit Johans liefde voor de natuur weer eens blijkt.' 

Voor de schrijver van een andere bespreking van 'Bang voor spoken?' voelde mijn verhaal bijna als een paranormaal detectiveverhaal. 'Intelligent en geëngageerd, het liet mij met een brok in mijn keel achter.' 

Een derde  recensie van het boek gaat ook in op ‘Het Tasmaanse spook’: ‘Een intelligent geconstrueerd avonturenverhaal. Ecologische ondertoon en speculatieve horror gaan hier hand in hand. Geen horror met bloed, maar met impliciete dreiging en vooral moreel gewicht. Intrigerend, al had het einde net wat meer verzet mogen bieden.’

Tenslotte stuitte ik nog op een recensie van de bundel 'Verhalen vertellers 2' (onlangs samen met deel 1 opnieuw uitgebracht). 'De schat van mars' vond deze lezer interessant. Hij schrijft: 'Leuk bedacht en had prima een langer verhaal kunnen zijn.' 'Misrekening' was volgens hem spannend: 'Ik vond het mooi hoe het verhaal steeds van perspectief wisselt. Ik heb van dit verhaal genoten en de afloop is mooi.'

 

De laatste twee maanden heb ik weer veel geschreven. Wat meespeelde, was dat ik drie weken vakantie had en dus lekker de tijd. En ook het nieuwe tijdschrift GRIM zorgde bij mij voor veel inspiratie. 

Ten eerste voltooide ik een verhaal van 1799 woorden over een mysterieuze uitkijktoren in het bos. Ik was er tevreden over. 

Daarna schreef ik een Anthonie Wander-mysterie van 3109 woorden. Hij komt nu in contact met iemand die net verhuisd is met het werk en terugverlangt naar het oude kantoor. Als hij het leegstaande pand binnensluipt, gebeurt er iets bijzonders ... 

Het volgende was een kort horrorverhaal van 1377 woorden, geïnspireerd door de vleesetende planten op mijn vensterbank en in de BBC-serie 'The Green Planet'.

Ik had de smaak te pakken en ik schreef nog een kort horrorverhaal met een SF-twist van 1307 woorden.

Voor weer een ander verhaal, dat uiteindelijk 1792 woorden telde, kreeg ik het idee kreeg bij het lezen van GRIM1. Een jonge vrouw krijgt een geschenk, maar is daar niet blij mee ...

Daarna een Indiana Jones-achtig avonturenverhaal van 1703 woorden, met een ondergronds heiligdom en een vreemd godenbeeld. De hoofdpersoon ontdekt uiteindelijk wat de juiste interpretatie is van de oude geschriften ...

Daarna ging ik door met een verhaal van 1595 woorden, dit keer over een man op een onbewoond eiland met cactussen.

Het werd gevolgd door een nieuw Anthonie Wander-verhaal verhaal van 1785 woorden, waarin een inspecteur de hulp van Anthonie inroept bij een bijzondere zaak.

Wat ik daarna schreef, was een horrorverhaal van 2029 woorden, ditmaal ingegeven door beelden van de haai op sterk water die een Australiër eind 2018 aantrof in een verlaten dierentuin. Dat idee alleen al is al eng! 

Het verhaal van 1502 woorden dat daarop volgde, is het meest grimmige verhaal dat ik tot nu toe geschreven heb, maar het is dan ook bedoeld voor publicatie in GRIM.

Een nieuw verhaal van 3505 woorden is bedoeld voor een bundel met Sherlock Holmes-verhalen. Ik heb al vaker verhalen geschreven over deze meesterdetective, dus ik wilde het nu wat origineler aanpakken. Het werd nogal meta ...

Het nieuwe tijdschrift GRIM bleef tot inspiratie leiden. Het laatste verhaal dat ik schreef was een griezelverhaal van 1724 woorden over een man in een flat die nare geluiden hoort uit een ander appartement. Maar waar komen die precies vandaan? 

Afgelopen maand mocht ik overigens eindelijk het nieuws delen van Quasis Uitgevers. Na de succesvolle serie 'De zwijgende aarde' komt deze uitgever met een nieuw project: 'De portalen van Indigo'. Opnieuw gaat het om vijf romans, geschreven door verschillende auteurs. Dit keer echter geen SF, maar horror. Deel 1 komt uit in november 2025 op HSFcon, deel 2 volgt januari 2026. Deel 3, getiteld 'De werelden van Marijn', schrijf ik samen met Jasper Polane en wordt spannende kosmische horror ... Ik voltooide in mijn vakantie hoofdstuk 10. Het verhaal eindigt heerlijk apocalyptisch en ik denk dat horrorliefhebbers er wel van zullen smullen. De teller staat nu op 40.632 woorden. Ons boek zal voorjaar 2026 verschijnen!

Omdat dit boek gereed is, kan ik met mijn eigen projecten verder. Tijdens mijn vakantie zette ik de opzet  op papier van mijn volgende SF-roman. Het vereiste nogal wat denkwerk, want het plot wordt vrij complex - drie tijdsperiodes en een wisselend perspectief tussen een vrouw en haar moeder. Het is bovendien bedoeld als hommage aan mijn favoriete SF-strip! Maar ik heb volgens mij uiteindelijk een goede structuur opgezet. Nu eerst 'De god van de mieren' afschrijven, dan kan ik aan dit verhaal beginnen!

 

De grootste gebeurtenis wat de promotie van mijn boeken betreft, was Castlefest in het eerste weekeinde van Augustus. Ik mocht met mijn boeken bij Uitgeverij Macc in de kraam staan. Het was een geweldig festival. De eerste dag werkte het weer niet helemaal mee, maar dat werd door het zonnetje de tweede dag helemaal goed gemaakt. Ik genoot van de gesprekken met lezers en andere schrijvers en wist ook nog veel boeken te verkopen.

Dit najaar komen er weer nieuwe schrijfevenementen aan. Ik ben bijvoorbeeld aangekondigd als gast op HSFCon, het eerste weekend van november in Maastricht. Ik zal er een lezing geven over Solarpunk, gevolgd door discussie. Bovendien heb ik mijn meest recente boeken mee. Maar vooral kijk ik uit naar leuke panels en workshops, gesprekken over verhalen en over schrijven en een boel gezelligheid! 

Eerder dan dat komt Fantasticon eraan! 6 september is het feest in Nieuw Vennep, een dag met lezingen, een paneldiscussie, ontmoetingen met schrijvers, een markt met uitgevers en andere SF- en fantasygerelateerde producten en de terdoopbestelling van Ganymedes-25, de jaarlijkste staalkaart van het fantastische genre in ons taalgebied. Ik geef er een lezing over kosmische horror! De toegang is gratis (!).

 

Over Fantasticon gesproken ... Het is de bedoeling dat op Fantasticon mijn nieuwe boek uitkomt, de SF-bundel 'Ontsnapingspoging', met 25 verhalen over ongewenste ontwikkelingen. Ik kreeg door mijn vriend Cornell Göksu de coverafbeelding toegestuurd die hij ervoor heeft getekend. Het is de mooiste plaat die hij tot nu toe heeft gemaakt, vind ik. Hiernaast zien jullie alvast een detail ervan. Hopelijk kan ik snel de definitieve cover met jullie delen en jullie laten weten waar jullie de bundel kunnen bestellen. Volg me op FB of Bluesky, want daar zal ik de bestellink zeker zo snel mogelijk delen.

Wat trouwens ook leuk is om te melden, is dat de eerste juryronde van EdgeZero achter de rug is! Van de dertien verhalen die ik had opgestuurd gaan er van mij zeven door naar de tweede ronde! Er komt nog een ronde, waarna duidelijk wordt welke verhalen in de bundel gaan verschijnen. Het blijft dus nog even spannend! 

 

Over allebei deze projecten hoop ik jullie te kunnen vertellen in mijn volgende tweemaandelijkse blogbericht, dat begin oktober online zal komen! Ook zal ik daarin schrijven over Fantasticon en de andere verhalen die de komende maanden nog uitkomen. Tot dan!

Verhalen in Alice, De belofte en andere bundels, een artikel over Lovecraftiaanse verhalen, recensies van De handjeklapmachine, Het blinde volk en meer ...

Opnieuw zijn er twee maanden voorbijgevlogen. Eigenlijk zou ik op twee evenementen aanwezig zijn, maar een ging niet door en ik moest me afmelden voor de andere omdat ik met gezondheidsproblemen zat. Het bleek allemaal niet heel ernstig (gelukkig!) maar de rompslomp eromheen veroorzaakte bij mij wel wat stress. Gelukkig waren er ook ontwikkelingen die goed waren voor mijn humeur. Zo groeide mijn cactusverzameling en kon ik van meerdere soorten de bloemen bewonderen. Bovendien kreeg ik mijn auteursexemplaar van ‘Alice Nieuwe avonturen in Wonderland’ toegestuurd. Deze fantastische bundel is samengesteld door Finn Audenaert voor Poespa Producties, met bijdragen van moderne Nederlandstalige auteurs, geïnspireerd door het werk van Lewis Caroll. Van mij is het verhaal ‘De dodo en de domineeszoon’ opgenomen, over een ontmoeting in het Natuurhistorisch Museum in Oxford. Ik ben er enorm trots op dat ik daarmee in deze prachtige bundel sta!

De post bezorgde mij ook ‘De belofte’ - de bundel met de beste verhalen uit de verhalenwedstrijd van ‘Out of this World’. Van mij staat hierin het verhaal ‘Sterrenhemel’, waarmee ik de tiende plek haalde in de wedstrijd. Dat verhaal is ondertussen trouwens ook online te lezen! Een vader heeft zijn dochter belooft haar de sterrenhemel te laten zien, maar kan hij zijn belofte nakomen als ze ondergronds leven? 

Er kwam nog een derde bundel bij mij binnen: ‘9000 Levens’ - een bundel speciaal uitgegeven voor 9000con en samengesteld door Finn Audenaert. Hierin is mijn SF/horror-verhaal ‘Open deur’ gepubliceerd. De hoofdpersoon krijgt van zijn vriend Peter de vraag om langs te komen, maar in plaats van door de deur binnen te gaan, moet hij door het raam klimmen … Wil je dit verhaal ook lezen? De organisatie van 9000con kan wellicht nog een exemplaar van de bundel voor je regelen …

Er verscheen ook weer een nieuwe SF Terra! In deze editie stond ook weer eens een verhaal van mijn hand: ‘Het donkere materie-spook’ - een avontuur van Anthonie Wander waarbij hij diep onder de grond moet afdalen.

En de nieuwe HSF lag ook in de brievenbus! Het ging om de non-fictie editie met allerlei leuke artikelen die met SF en fantasy te maken hebben. Van mij staat er een artikel in deze editie over SF-verhalen uit andere landen en taalgebieden dan het Engelse - met een lijst titels om je te inspireren! Je ontvangt de HSF als je lid bent van de NCSF.

Dat was nog niet alles wat betreft de tijdschriften, want ook kwam de nieuwe Fantastische Vertellingen (nr 74) uit! Dit nummer was weer een mooie bundeling verhalen, tekeningen, essays en meer met betrekking tot het fantastische genre. En er stonden ook boekbesprekingen in natuurlijk, waarvan één van mijn hand. Ik was opnieuw de eerste die een recensie schreef - je vindt die op de website onder het tabblad 'reviews'. 

 

Ik vind het natuurlijk altijd leuk als er aandacht is voor mijn verhalen. De Fantastische Unie gaf horrorleestips. Zo werd het nieuwe Vampieren en Demonen-jaarboek voorgesteld, waarin je ook twee enge verhalen van mij treft, en de leuke bundel 'Poe in de polder', waar ik ook aan heb meegewerkt.

De Fantastische Unie stelde ook zeven Nederlandstalige SF-romans voor, waaronder mijn ‘far future’ SF-roman ‘De afvallige ster’.

Er verscheen online ook nog een mooi artikel over Lovecraftiaanse verhalen in het Nederlandse taalgebied. Omdat ik in de bundel 'Lovecraft in de polder' stond, word ik er ook in genoemd. 'The influence of roleplaying games can be seen in stories like Johan Klein Haneveld’s “Spelavond” (“Game Night”) in Lovecraft in de polder, which explicitly references Call of Cthulhu.' Het verhaal vind je trouwens ook in mijn bundel 'Ruisreizigers', samen met nog meer kosmische horror!

Een van mijn vaste lezers las mijn nieuwste boek 'De handjeklapmachine' en was enthousiast: 'Ik zou zeggen dat het nog het meest in de buurt komt van een soort Lovecraftiaanse cyclus, maar dan met parallelle werelden in plaats van oude goden uit een ver verleden. Minder directe horror, maar sommige van de verhalen weten wel zeker een unheimisch gevoel op te wekken.' 

Ook Charles van Wettum is enthousiast over 'De handjeklapmachine' en schrijft: 'Ik vind het een heel geslaagde bundel, gebaseerd op een inventief idee en vakkundig uitgewerkt. De samenhang van de verhalen functioneert goed ... Het raakt aan veel thema’s en gedachten die op andere plekken in de boeken van de auteur voorkomen.' Een uitgebreidere recensie verschijnt in Fantastische Vertellingen. 

Een andere lezer deelde zijn analyse van 'De handjeklapmachine' op de Sciencefiction & Fantasy Boekenclub. Hij vindt mijn boek een aanrader en besluit: 'Verhalen met diepte en bergen van magie.' 

YouTuber Vincent van Brakel las het boek ook. Hij vond het allemaal best spannend en concludeert: "Het is tot zover al een heel gaaf boek en ik ben blij dat ik het heb aangeschaft!" 

Ik vond verder een recensie van mijn SF-roman 'Het blinde volk' op Goodreads. 'Verfrissend om een verhaal te lezen waar mensen helemaal niet in voor komen. Een verhaal over wezens die heel anders communiceren dan wij ... Knap werk.' 

Nog een andere ezer ontdekte 'Het blinde volk' en besprak het op de Science Fiction & Fantasy Boekenclub. 'Het boek verdient meer lezers!' schrijft hij. En hij vervolgt: 'Dit verhaal gaat over de aantrekkingskracht van fascisme, de redenen achter anti-wetenschaps-houdingen en hoe dit uitdraait op terrorisme ... Deze thema's worden behoorlijk genuanceerd gethematiseerd.'

Op Hebban verscheen intussen een nieuwe recensie van mijn SF-boek 'De jongen die met geesten sprak'. "Johan weet niet alleen simpel en vlot te schrijven, hij is ook in staat om heel goed en zonder verwarring te veroorzaken op niet chronologische wijze ... te vertellen. Het begin van het verhaal, zo blijkt uiteindelijk, is namelijk ook het einde ... Dit alles is verpakt in slechts 138 pagina's, die je woord voor woord verder het verhaal in trekken. Ik raad dit boek dan ook elke SF-fan aan." 

Er kwam ook een nieuwe recensie online voor mijn bundel 'De laatste verkenner'! 'Ik lees Johan's verhalen altijd met veel plezier. Zijn verhalen zitten goed in elkaar. Goed leesbaar, spannend en met duidelijke thema's,' schrijft deze lezer. Hij concludeert: 'Als je een sciencefictionliefhebber bent, en meer Nederlandstalig werk wil lezen, grijp deze bundel dan vooral!'

Een andere lezer ontdekte mijn space opera 'De zwarte schim' en schreef erover: 'Dit boek neemt je mee naar een universum dat Asimov had kunnen verzinnen. Alleen dan wel een stuk diverser (niet alleen witte mannen). Het verhaal nam een aantal keren een wending, sommigen voorspelbaar, maar anderen juist niet. Dit maakte het een prettige leeservaring.'

Er was ook aandacht voor mijn YA SF-roman 'Het denkende woud'. "Dit SF-verhaal doet waar SF bij uitstek geschikt voor is: duidelijke kritiek geven op de huidige gang van zaken, door een blik in de toekomst te geven. Mooi dat de "oplossing" van het gestelde probleem niet super simpel is en tegelijkertijd juist wel." 

Nog weer iemand ontdekte mijn Sword & Sorcery-roman 'Hoeder van de vulkaan' en schrijft: 'Dit boek, geschreven in de tweede persoon, had heel gimmicky kunnen zijn, maar is dat gelukkig niet. De vertelvorm leest al vanaf het eerste moment prettig en natuurlijk.' Hij besluit: 'De wereld en de personages zijn interessant en biedt wat mij betreft nog ruimte voor verdere avonturen, waarover ik graag zou lezen.'

Tenslotte kwam ik een nieuwe recensie tegen van mijn Ziltpunknovelle 'Plastic Vriend'. 'Het verhaal is menselijk en sympathiek, zonder prekerig of schematisch te worden,' schrijft deze lezer. 'Nadat ik het boek in de trein uitlas, merkte ik dat ik tijdens de wandeling naar mijn werk spontaan zwerfafval ging rapen. Dit zegt genoeg over de kwaliteit van deze novelle, lijkt mij.'

Er verschenen verder ook weer veel recensies van bundels waarin verhalen van mij stonden.
Jos Lexmond las bijvoorbeeld de bundel ‘Sterrenkijkers’ en was enthousiast over het verhaal waarmee ik aan de wedstrijd deelnam, ‘De lens van Herschel’: “Absoluut fascinerend verhaal! Eerlijk gezegd heb ik getwijfeld in welk genre ik dit verhaal zou plaatsen. Het had ook Horror kunnen zijn. Vreemd dat De lens van Herschel slechts op de 15e plaats eindigde. Gezien een aantal voorgangers had een top tien (of misschien wel top vijf) plek, me een beter geleken.” 

Hij besprak ook 'De Belofte', de bundel met de beste verhalen van de wedstrijd van Out Of This World. Over mijn verhaal 'Sterrenhemel' schrijft hij: 'Johan schreef een ijzingwekkend verhaal. Een wereld na een atoomoorlog, of een atomaire ramp, met overlevenden in een bunker diep onder de grond. De hoofdpersoon las zijn dochter Estella voor uit een boek en beschreef haar de sterrenhemel bij nacht. Uiteindelijk moest hij haar beloven haar wens, het zien van de sterrenhemel, uit te laten komen. De waarheid is nog gruwelijker!' 

Er verscheen een recensie van 'De vondst', een bundel met verhalen geïnspireerd door Piet Apol. De recensent vindt het geslaagd: 'Deze bundel geeft als een soort kaleidoscoop de geest van het werk van Apol weer in verhalen die allemaal goed te lezen zijn zonder enige kennis van Apol.' Ook mijn verhaal wordt genoemd: 'Johan Klein Haneveld geeft met 'Een achterhaald leven' een geslaagde sf-draai aan een verder typisch Apol-verhaal, compleet met open einde.'

Ook Jos Lexmond recenseerde deze bundel. Over mijn verhaal schrijft hij: 'Alweer een intrigerend verhaal over een man met een band met zijn gamekarakter. Het spel draait op een oude computer, die met houtjes en touwtjes blijft draaien. Maar voor hoelang nog? Pracht van een verhaal om nog wat langer over na te denken!'

 

Het leek vanwege de medische zorgen de afgelopen maanden wel eens alsof mijn inspiratie tot stilstand was gekomen, maar dat was maar schijn. Zo schreef ik een kort verhaal van 1227 woorden, bedoeld voor een bundel die volgend jaar uitkomt. Ik wilde een nieuwe wending geven aan een beproefd fantasy-concept en besloot er een Anthonie Wander-mysterie van te maken. Volgens mij is het heel geslaagd en past het dadelijk prima in de bundel.

Ik had ook een idee voor een kort verhaal en dat heb ik toen meteen maar uitgewerkt. Het ging om een verhaal dat zich afspeelt in een oorlogssituatie. Het werd uiteindelijk 2183 woorden lang.

Mijn werk en mijn schrijven blijven meestal gescheiden werelden, maar voor het julinummer van het Tijdschrift voor Diergeneeskunde mocht ik een SF-verhaal schrijven. Het is namelijk een themanummer omdat dit jaar de 150ste jaargang verschijnt en we hebben als thema gekozen voor 'Diergeneeskunde in 2075'. Ik schreef een verhaal van 2695 woorden, getiteld 'Het laatste koppel'.

Ik schreef ook nog eens een nieuw kort verhaal van 2922 woorden, waarvoor beelden van een diepe afgraving in een regenwoud mij de inspiratie gaven. Het werd een SF-verhaal met een kosmisch horror-tintje.

Ten slotte had ik plotseling inspiratie voor een gedicht, dat ik heb opgestuurd voor Ganymedes-25. 

Ondertussen ben ik ook met Jasper Polane nog hard aan het werk aan onze horrorroman. De teller staat op 34.392 woorden en met nog 6-7000 woorden te gaan, komen we nu in de eindfase. We gaan het onze hoofdpersoon nog erg moeilijk maken ... 

Ik hoop dat de inspiratie de komende twee maanden blijft stromen. Als Jasper en ik ons boek hebben voltooid, wil ik namelijk graag verder aan mijn SF-roman 'De god van de mieren' waarvan ik vorig jaar de eerste negen van de beoogde twaalf hoofdstukken voltooide. Als die af is, staan er meer boeken op de planning, zoals een horrorroman die ik samen met Theo Barkel ga schrijven. Maar eerst kijk ik uit naar Castlefest in augustus. Niet alleen omdat ik hoop daar weer veel lezers te ontmoeten, maar ook omdat als het goed is dan mijn volgende boek uitkomt: 'Ontsnappingspoging', een bundel met 25 dystopische SF-verhalen. Ik hou jullie op de hoogte!

 

'De bar met de duizend deuren' is uitgekomen, verhalen in 'Forbidden knowledge' en 'EdgeZero', recensies voor 'De zwarte schim' en veel nieuwe verhalen

September en oktober vlogen weer voorbij. Het mooiste van de afgelopen twee maanden - op schrijfgebied althans - was wel dat de door mij samengestelde bundel 'De bar met de duizend deuren' is verschenen! Ik kreeg van de uitgever het eerste exemplaar overhandigd vers uit de doos! Bijna twee jaar nadat ik voor het eerst het idee kreeg, had ik nu het concrete resultaat in handen. Een bundel met in totaal 37 verhalen van de beste Nederlandstalige SF- en fantasyschrijvers over de bar in het hart van het multiversum. Paul ontmoet daar zijn tegenhangers uit alternatieve universa, werelden waar de techniek verder gevorderd is, het Romeinse rijk nog bestaat of waar magie mogelijk is. Natuurlijk hebben ze allemaal een verhaal te vertellen ...

Op YouTube vind je de officiële boekpresentatie van 'De bar met de duizend deuren' - waarin de uitgever en ik het boek aan de wereld presenteren. 

Voor FantasyWereld schreef ik een gastblog over 'De bar met de duizend deuren' - hoe kwam ik op het idee voor deze bundel en wat is de achtergrond van het genre van het 'barverhaal'?  

Op Modern Myths verscheen het door mij geschreven openingsverhaal, 'De zieke dinosaurus'. Paul zoekt de zwarte deur op die hem brengt naar de bar met de duizend deuren. Aan de toog merkt hij een tegenhanger op met een flink verband om zijn gezicht. Deze Paul heeft een bijzonder verhaal te vertellen ... 

De bundel is overal te bestellen en natuurlijk bij de uitgever. Je kunt het boek ondertussen ook vinden op Goodreads en op Hebban. Wil je het boek lezen? Zet het dan op je lijst. En heb je het uit? Laat dan een sterrenbeoordeling of recensie achter! Daarmee help je ook andere lezers het boek te vinden.

Een ander hoogtepunt op schrijfgebied was de post die ik ontving uit Engeland. Mijn verhaal ‘Paradise Found’ (vertaling van 'Het paradijs gevonden' uit 'Eindtijden in de polder') was gepubliceerd in de nieuwste editie van horrortijdschrift ‘Forbidden Knowledge’. Een internationale publicatie is wel heel bijzonder en ik ben er dus ook heel trots op!

Verder kwam de nieuwe editie van EdgeZero, met de beste Nederlandse genreverhalen uit 2021, ook bij mij in de brievenbus. Van mij is in deze bundel het verhaal ‘Ontsnappingspoging’ opgenomen, over wel heel opdringerige reclame. Je kunt de fysieke bundel lezen, een gratis e-book downloaden of de verhalen lezen op de website (mijn verhaal staat hier). Daarna kun je je top drie doorgeven voor de verkiezing van de winnaar van dit jaar! 

 

 

Maar dat was nog niet alles. Het was ook alweer tijd voor de nieuwe HSF! Dit keer was het weer de ‘non fictie’-editie, met artikelen en verslagen. Van mij staan er dit keer twee bijdragen in: een column en een uitgebreid artikel over SF-strips (en dan niet de bekende, maar die uit het ‘indie’-circuit).

Over non-fictie gesproken: ik schreef voor Fictera een blog over het uitwerken van personages. Ik schrijf SF-verhalen die vooral draaien om het idee of de wereld. Natuurlijk hoort een goed verhaal tegenwoordig geen tweedimensionale karakters te hebben en horen stereotypes te worden voorkomen. Hoe ga ik te werk als ik de personages verzin die in mijn verhalen een rol spelen? 

Ik was in oktober zoals elke maand weer te gast op het kanaal 'Schrijver Omnia' waar ik met Marleen Dolman sprak over manieren om je verhaal te beginnen. Dat deden we aan de hand van het verhaal dat we samen verzonnen. En het blijkt dat er heel veel manieren zijn om een verhaal te openen en dat je daarin de juiste keuze moet maken, want elke methode leidt tot een net wat ander type verhaal.

Ik keerde begin november weer terug op het kanaal Schrijver Omnia, waar ik dit keer een lezing gaf met als thema 'Waar komen mijn ideeën vandaan?' Aan de hand van een paar recente verhalen probeer ik te laten zien hoe ideeën zich aandienen en hoe ik van een concept tot een verhaal kom.  

Robin Rozendal plaatste tenslotte een video over het schrijven en samenstellen van verhalenbundels . Maar ook mijn bundel 'Conquistador extended' kwam daarin voorbij, net als 'Voorbij de storm' en de GP SF/Fantasy-wedstrijd waarbij ik in de jury zit.

 

Veel lezers plaatsen deze maanden beoordelingen en recensies over mijn boeken. De eerste lezersreactie voor 'De bar met de duizend deuren' gaf bijvoorbeeld een goede beschrijving van de opbouw van de bundel: 'Het voelt als een avond in het café: eerst de wat serieuzere verhalen, dan de steeds meer grote, gruwelijke verhalen, dan de magie die ter tafel komt en uiteindelijk dat moment dat je met zijn allen onder tafel ligt van het lachen.' 

Op Jeanine's Boekenblog verscheen een recensie van mijn space opera 'De zwarte schim'. En ze was enthousiast: 'Vanaf het allereerste moment zat ik het verhaal vanwege de ijzersterke en spannende proloog. Ook daarna stelt de schrijver niet teleur.' Ze besluit: 'Johan Klein Haneveld heeft met ‘De zwarte schim’ een spannend verhaal geschreven en een geloofwaardige toekomst neergezet met fascinerende technische mogelijkheden. Daarnaast bevat het verhaal diepere lagen die je aan je denken zetten.' Het boek kreeg van haar vijf sterren.

Ook een andere lezer reageerde op ‘De zwarte schim’: ‘Het verhaal was spannend, las ontzettend vlot en de plot werd mooi samengebracht dankzij enkele (althans voor mij) verfrissende sciencefictiontheorieën.'

De Biblionrecensie van ‘De zwarte schim’ was ook positief! De recensie noemde mijn boek ‘een duister science fiction-verhaal’ en concludeerde: ‘Vaardig en meeslepend geschreven.’ Er zijn uiteindelijk 43 boeken door de bibliotheken aangeschaft.

Op Twitter raadde iemand 'De zwarte schim' aan haar volgers aan: 'Een boek met vreemde achtervolgingen, onverwachte computer simulaties, en heeeeeeeele lange ruimtereizen. Want het universum is erg groot en dat voel je goed in dit spannende SF boek met mooie plot twists.' 

Maar mijn oudere werk werd niet vergeten. Ik vond bijvoorbeeld een nieuwe recensie voor 'De groene toren'. 'Deze dystopische novelle leest prima, en voert je mee in de leefwereld van het hoofdpersonage. Of hoe een doorgedreven democratisch systeem toch kan ontsporen… Ik kan dit boek dan ook enkel maar aanbevelen.'

En nog een andere lezer liet een enthousiaste recensie achter voor 'De groene toren'. 'Klein Haneveld weet met zijn duidelijke omschrijvingen de aandacht prima vast te houden en het wordt nergens ongeloofwaardig.'

Er verscheen ook een nieuwe recensie voor mijn mini-bundel 'De mens een sprinkhaan'. De recensent vindt het leuk, en origineel werk. 'In beide verhalen toont Johan zijn verbondenheid met de fauna. En er zijn inderdaad vergelijkingen te treffen tussen ons en mieren- of sprinkhanenkolonies.'

Op Hebban vond ik vervolgen een uitgebreide recensie van mijn YA SF-roman 'Het denkende woud'. 'Het verhaal wordt goed verteld, de spanningsbogen zijn dik in orde ... Het boek heeft een duidelijke boodschap: het gaat over de onacceptabele en afschuwelijke manier waarop de mensheid omgaat met de natuur, de wereld, de schepping. Dat doet het boek op een indringende manier.'

Nog een lezer besprak 'Het denkende woud'. Er had wat meer diepgang in gemogen maar het is volgens hem ook geschikt voor beginnende YA-lezers. 'De spanning begint snel en blijft hoog. Hierdoor wil je doorlezen. De verhaallijnen zitten goed in elkaar en worden ook mooi verbonden, het voelt doordacht en slim. Hierdoor ook geloofwaardig.'

Een andere lezer schreef een recensie, of eigenlijk een klein essay - over de door mij samengestelde bundel 'Voorbij de storm'. Over mijn eigen verhaal 'Een nieuwe meester' schreef deze recensent: 'Mooie mix van sf en fantasy en stilistisch goed geschreven.' 

Er was zelfs een nieuwe lezer die mijn SF-roman 'De afvallige ster' vond en enthousiast was. 'Johan is niet bang voor tijd en ruimte en creëert hier een bijzonder ingenieus plot over vele generaties, lichtjaren en onmenselijke afstanden. Een epos in 250 pagina’s; petje af.' 

 

De verhalenbundels en tijdschriften waar ik aan bijdroeg, werden door de recensenten niet vergeten. Jos Lexmond recenseerde het laatste nummer van Fantastische Vertellingen. Over mijn verhaal 'De Botanische Tuin' was hij erg enthousiast! 'De ideeënrijkdom die Johan etaleert en het tempo waarmee hij zijn verhalen vertelt zijn fenomenaal ... Mooi verteld en met nog een mooiere en verassende plot.' Ook over 'Veilig de deur uit', mijn bijdrage aan het vuijeton was hij te spreken. 'Covidgerelateerd, maar met een geheel andere strekking.'

Hij was ook enthousiast over de bundel 'Vampieren en Demonen' van uitgeverij Macc. Er staan twee verhalen van mij in. Over 'De wand' zei Jos: 'Een bloedstollend epos, dat absoluut niet voor kinderen geschikt is.' En over 'Splinter': 'Origineel verhaal over zombies. Vegan Zombies?' 

Hij was verder prima te spreken over de laatste verhaleneditie van HSF.  Over mijn verhaal 'Bedrijfsovername' schreef hij: 'Verhaal met een, zelfs voor mij, verrassend en onvoorzien einde.'

Joost Uitdehaag was enthousiast over de bundel 'Ganymedes 22'. Over mijn verhaal schreef hij: 'Nieuwe mensen van Johan Klein Haneveld is een in en in triest verhaal dat in je hoofd blijft zitten.' Maar ook over de andere verhalen is hij te spreken! 

Een recensie van de nieuwe Edge.Zero-bundel was positief, ook over mijn bijdrage ‘Ontsnappingspoging’. Die vond de recensent vier sterren waard. ‘Ontsnappingspoging gaat over reclame die ons opgedrongen wordt. Een heel herkenbaar thema en Klein Haneveld heeft de soms brutale methoden om die door onze strot te rammen, nog een beetje verder doorgedreven.’ 

In een volgende recensie van EdgeZero schreef de recensent: 'Johan Klein Haneveld kwam met het korte, maar overtuigende 'Ontsnappingspoging' op de proppen, waarin opdringerige reclame de hoofdpersoon teveel wordt.'

Een recensie van ‘Verhalen vertellers 4’ was positief over mijn verhaal ‘De Gaten: ‘Veronderstellingen over waar intelligentie verwacht kan worden blijken onjuist. Het onvermogen van communicatie tussen intelligenties wordt oorzaak voor agressie. Dat is geen nieuw thema, het wordt leuk uitgewerkt en de slotscène opent de mogelijkheid tot toekomstig beter begrip.’

 

Op schrijfgebied heb ik niet stilgezeten de afgelopen maanden. Met Anthonie Holslag werk ik aan een SF-verhaal. We hebben een vorm gekozen waarbij het niet uithaalt dat we allebei een ander schrijftempo hebben of dat er pauzes vallen. Ik voegde begin oktober 1103 woorden aan het verhaal toe. Nu is het voor mij weer wachten op de redactie van mijn co-auteur. 

Verder schreef ik een verhaal van 3248 woorden, waarin mijn terugkerende hoofdpersoon Anthonie Wander, uit mijn verhaal 'In Spin', iemand opzoekt in een psychiatrische instelling. Daar is hij terechtgekomen, nadat hij totaal verward werd aangetroffen in het Amazonegebied. Helemaal bijzonder is dat dezelfde man een paar maanden eerder was overleden ... Ik ben van plan zoveel verhalen met deze hoofdpersoon te schrijven dat ik ze kan bundelen!

Ik voltooide daarna een verhaal van 4929 woorden, geïnspireerd door een documentaire over grotduikers die ik laatst zag. De beklemmende sfeer van de ondergrondse omgeving wilde ik proberen over te brengen. De hoofdpersoon laat zich door een vriend overtuigen een afgelegen duikplek te bezoeken. Daar had die namelijk blinde wezens gevonden die wel heel erg lijken op de uitgestorven trilobieten.

Daarna was het tijd voor een kort verhaal van 3.041 woorden, dit keer gebaseerd op mijn herinneringen van de propedeuse Biomedische Wetenschappen. We volgden toen les op het oude terrein van de faculteit Geneeskunde. Bovendien deden we snijpracticum. Het leidde tot een behoorlijk eng verhaal, al zeg ik het zelf.

Er volgde een kort verhaal van 2440 woorden, waarin een schoolpleinspelletje niet zo onschuldig blijkt en een bijzondere lading krijgt. Ja, ook dit is een vervolg op 'In spin'.

Een verhaal van 2466 woorden, getiteld 'Wulk', was daarentegen een 'prequel'. Het gaat over de gebeurtenis die op dertienjarige leeftijd het levenspad van Anthonie Wander bepaalde. Ik heb er ook enkele autobiografische elementen in kunnen verwerken. 

Het laatste verhaal in deze twee maanden was er ook een voor de komende bundel over deze hoofdpersoon. In dit verhaal van 3041 woorden stond opnieuw een schoolpleinspelletje centraal. Een experiment lijkt te mislukken, maar achteraf blijkt dat er misschien iets anders aan de hand was ...

 

Hier blijft het overigens niet bij. In januari komt namelijk mijn nieuwe verhalenbundel 'De laatste verkenner' uit bij Godijn Publishing. Hierin staan 27 korte SF-verhalen van mijn hand over de nabije en de verre toekomst, vreemde planeten, bizarre levensvormen en de mensen die zich daartussen staande proberen te houden. Mijn goede vriend Cornell Göksu heeft de cover weer getekend. Die kan ik nog niet in zijn geheel aan jullie laten zien, maar bij dezen hebben jullie alvast een voorproefje!

Ik kreeg bovendien weer een leuk bericht uit Engeland: mijn verhaal ‘Doggerland’ is opgenomen in de nieuwe uitgave van ‘Forbidden Knowledge’ samen met meer vertaalde verhalen uit ‘Eindtijden in de polder’ (wat trouwens een heel leuke bundel is).

En nog meer buitenlandnieuws! Mijn verhaal 'Game night' (oorspronkelijk: 'Spelavond') komt te staan in de Engelse bundel 'Lovecraft in Holland' die in 2023 gaat uitkomen, samen met andere verhalen uit 'Lovecraft in de polder'.

Ik werk ook hard aan een tweede bundel met SF-verhalen over klimaatverandering voor Uitgeverij Macc, getiteld 'Welkom in de broeikaswereld'. Vandaag begin ik met de redactie. Bijna alle verhalen heb ik ondertussen binnen. De meeste verhalen heb ik al voor de eerste keer doorgenomen. Ik kon alvast constateren dat het weer diverse verhalen zijn geworden, waarin verschillende aspecten van klimaatverandering aan bod komen, maar waarin ook paden worden gewezen naar een hoopvolle toekomst. Helemaal zoals het me voor ogen stond!

 

Aan promotie van mijn boeken deed ik ook weer het een en ander de afgelopen maanden. Op 17 september was ik in Nieuw-Vennep op Fantasticon - een heel leuk evenement georganiseerd door St Fantastische Vertellingen. Ik was eregast en dus gaf ik een lezing en stond ik achter de bar. En vooral heb ik met heel veel mensen gesproken! De volgende Fantasticon zal plaatsvinden op 2 september 2023! De vorige editie was een groot succes, en ik kijk er al naar uit weer met allerlei lezers en schrijvers bij elkaar te komen. Zoals je op de website ziet sta ik al genoteerd als een van de eregasten en ik zal daarom ook een deel van het programma verzorgen!

Op 15 oktober was ik vervolgens te vinden op Fantasy Fest in Rijswijk! Ik stond met mijn boeken in de kraam van Uitgeverij Macc. Het was weer een genot zoveel verklede mensen voorbij te zien komen, met bevriende schrijvers te praten en nieuwe lezers enthousiast te maken voor mijn boeken! 

Voor het einde van dit jaar verwacht ik nog dat de bundel 'Bloedzuigers in de polder' verschijnt, waarvoor ik een verhaal heb aangeleverd. De volgende editie van Fantastische Vertellingen, waarvoor ik meerdere recensies heb aangeleverd, zal begin december uitkomen. En over mijn bundel 'De laatste verkenner' die in januari verschijnt, hoop ik jullie in mijn volgende tweemaandelijkse blogbericht ook meer te kunnen vertellen.