Ook ‘Onwereldse sprookjes’ kwam uit. In deze flinke bundel, samengesteld door Finn Audenaert, vind je sprookjesverhalen van tal van Nederlandse en Vlaamse auteurs. Ook mijn clifi-sprookje ‘De ademnood van de koning’ is erin opgenomen. De bundel is te bestellen via Amazon!
Verder verscheen op Out Of This World mijn horrorgedicht 'Voor het slapen gaan' …
Ook kwartaalbadFantastische Vertellingen kwam met een nieuw nummer. In nummer 76 vind je van mijn handvier recensies van recente Nederlandstalige fantastische literatuur. Je kunt een los exemplaar bestellen of een abonnement nemen, dan mis je er geen! Mijn recensie van het nummer staat alweer online. Wel even op het tabblad 'reviews' klikken!
Tenslotte schreef ik voor de Science Fiction & Fantasy Boekenclub een column over ‘Science fantasy’. Het combineren van SF en fantasy heeft oude wortels in het genre en kan tot bijzondere resultaten leiden. Maar hoe zorg je dat de verschillende elementen niet onderling botsen?
Het was verder erg leuk om in November te gast te zijn op de podcast 'Fanservice' in een aflevering gewijd aan HSFCon. Met de gastheer sprak ik over de lezing die ik daar had gegeven over Solarpunk en hoe dit subgenre kan leiden tot nieuwe ideeën om onze samenwerking vorm te geven. Veel luisterplezier!
Ook Ferry Visser recenseerde mijn nieuwe bundel. Hij noemde die een 'must read'. Volgens hem is 'Ontsnappingspoging' 'een verzameling van fantasierijke, spannende en meeslepende verhalen, die de lezer bijblijven. Ze laten de ontwikkeling zien van een grootmeester in het vertellen van verhalen en illustreren de maatschappelijke problematiek van deze roerige tijden op briljante wijze.' Het verhaal 'Ondergronds' is een van zijn favorieten: 'Het is een eerbetoon aan de menselijke creativiteit en ik heb zitten gniffelen tijdens het lezen, hoewel het verhaal een waarschuwing is.'
Er verscheen ook een nieuwe recensie van 'De handjeklapmachine' - de recensent is liefhebber van weird fiction en kosmische horror en vindt dit boek mijn topstuk : 'Deze verhalenserie sluit sterk aan bij de klassieke occult detectives ... Toch zit er genoeg Klein Haneveld in en originaliteit waardoor het niet gewoon een kopie is van de oude occult detectives.' De verhalen die hij vindt uitblinken, zijn ‘In spin’, ‘Dunne plaatsen’, ‘De handjeklapmachine’ en ‘Sensory deprivation’.
Een andere lezer gaf deze mozaiekroman vijf sterren. 'Wat een vermakelijk boek! De twaalf korte verhalen vormen samen één lang verhaal met hetzelfde hoofdpersonage, de in wetenschapskringen nauwelijks erkende Anthonie Wander, die vermoedt dat eeuwenoude kinderversjes en volksverhalen verloren gegane kennis bevatten.'
Mijn oudere werk werd niet vergeten. Ik vond bijvoorbeeld een bespreking van mijn YA SF-roman 'Het denkende woud': 'In de ogenschijnlijk simpele opzet zitten allerlei haken en ogen die ervoor zorgen dat je gaat nadenken over autonomie, de grenzen van keuzevrijheid en wat vooruitgang voor jou betekent.' Deze lezer vindt ook de hoofdpersoon geweldig: 'Als ik tiener was geweest had ik dit waarschijnlijk tot favoriet bestempeld.'
Daarnaast verscheen er een mooie recensie van mijn bundel 'Ruisreizigers'. De recensent had enkele kritiekpunten, maar schrijft wel: 'Het komt de kwaliteit ten goede dat straight-up horror wordt afgewisseld met verhalen die de diepe, donkere wateren niet in je gezicht gooien. Verhalen waarbij je je als lezer veilig voelt, totdat je onverbiddelijk geconfronteerd wordt met dat ene element dat niet klopt, en je eigen fantasie de grootste horror voortbrengt.' Daar was het me om te doen!
Ook horrorrecensent Petra Swaelmans bespreekt mijn bundel en vindt daarin 'een zeldzaam consequente sfeer van kosmisch ongemak, waarin wetenschap en ontreddering hand in hand gaan' (al ziet ze ook enige herhaling). Ze somt haar favorieten op: “Waarnemingshorizon” en “Achter de poort” tonen Haneveld op zijn scherpst: verontrustende ideeën verpakt in geloofwaardige wetenschap. “Vruchtvlees” en “Ruisreizigers” zelf leveren een zeldzame symbiose van lichaam, geest en kosmos; intens en beklijvend. “De tuinen van R’lyeh” vormt een waardige hommage aan de pulpmythes die zijn werk voeden.'
Er was ook een recensie van de nieuwe EdgeZero door dezelfde recensente. Die vindt mijn verhaal 'De plant ziet je wel' een mustread en schrijft: 'Body horror in de voortuin: mimicry als aanval. De klimplant kopieert bladeren (zelfs plastic) en koloniseert intimiteit. Haneveld schrijft onopgesmukt; zinnen sluipen, geen effectenjacht. De buurt wordt onnatuurlijk stil, perfectie wordt alarmsignaal; de payoff is lijfelijk en hard. En passant zegt het veel over blind comfort. Klein minpunt: Hannes neigt naar karikatuur. Maar de slotbeelden kleven als hars. Keurig huis, keiharde horror.'
Dat er op schrijfgebied iets minder te doen was, stelde mij in staat om lekker veel te schrijven. Ik vermeldde in mijn vorige bericht dat ik de proloog had geschreven van een nieuw boek, namelijk 'Het pad onder de aarde'. Daar heb ik flink aan doorgeschreven. Het is een hommage aan mijn favoriete stripverhalen. In deze roman zit een vrouw in het ziekenhuis bij haar moeder, die op sterven ligt. Ze haalt herinneringen op aan een reis die ze dertig jaar eerder maakten naar een ondergrondse wereld. Daar bleek haar moeder toen zij jong was ook bijzondere avonturen te hebben meegemaakt. Nadat ik het manuscript nog eens met de stofkam heb doorgenomen, telt het 72.154 woorden. Ik denk dat het een van de beste boeken is die ik tot nu toe heb geschreven, in elk geval het boek waarbij ik wat de personages betreft het meest de diepte in ben gegaan. Ik heb het opgestuurd naar de uitgever en hoop dat het in 2027 al kan verschijnen.
Om goed met het nieuwe jaar te beginnen besloot ik in het eerste weekend van januari verder te gaan met schrijven. Ik rondde twee verhalen af voor horrortijdschrift Grim, een van 949 woorden en een van 1905 woorden. Nu heb ik voor alle nummers van 2026 een verhaal! Of de samensteller ze geschikt vindt, is natuurlijk nog even afwachten.
Verder heb ik hard gewerkt aan het redigeren van de verhalen die ik had ontvangen voor klimaatbundel 'Opstand tegen de ondergang'. De meeste auteurs hebben hun definitieve versie ondertussen teruggestuurd Ook heb ik de voorlopige volgorde van de verhalen bepaald. Als alles goed gaat, kan ik in januari de definitieve bundel naar de uitgever sturen zodat hij zomer 2026 kan verschijnen. Ik was weer onder de indruk van de kwaliteit van de verhalen en de grote diversiteit ervan. Het wordt, volgens mij, een bundel om naar uit te kijken!
Verder was ik op 8 november als schrijver te vinden in Tilburg op Fantastic Reads. Ik stond er met mijn boeken in de kraam van Macc en heb veel lezers met mijn boeken blij mogen maken. Verder heb ik met veel schrijvers kunnen spreken - ook veel die ik al lang niet had gezien.
De komende maanden blijft het nog even rustig, verwacht ik. Ik ben gevraagd als jurylid voor de Harland-verhalenwedstrijd en ben nu druk bezig met het lezen van vijftien verhalen. Ik zal ook bij de uitreiking op de middag van het fantastische boek (eind februari) aanwezig zijn. Verder is er begin maart de jaarlijkse SF/fantasy-dag van Godijn Publishing, met de prijsuitreiking van de wedstrijd met het thema 'Zandmannetjes'. Daar heb ik ook aan meegedaan en ik ben daarom ook bij die dag te vinden. Op zaterdag 28 maart is het tenslotte weer tijd voor de MACCnifficent fair. Ik denk dat het weer een echt boekenfeestje gaat worden. In elk geval komt die dag de door mij samengestelde bundel met detectiveverhalen in een SF/fantasy-wereld uit ('Vreemde zaken & Bijzondere speurders'), net als het nieuwe deel van Verhalen Vertellers (met twee verhalen van mij!). Tussendoor hoop ik te kunnen beginnen met twee nieuwe schrijfprojecten: een roman die ik samen met Theo Barkel ga schrijven en een die ik samen met Anthonie Holslag ga schrijven.
Weer genoeg om naar uit te kijken, lijkt me.
